Պատմվածք

ԴԱԴԱՐԻ  ՊԱՀԻՆ (ժողովածուից) Վեց տարեկան Նապոլեոնը նստած էր իր սենյակի մահճակալին, երբ Այաչոյի նրանց տուն

Նա մեզ ասում էր լինել հանդուրժող, ապրել բոլորի նման, սիրել միմյանց ու չաստվածացնել իրեն։ Մենք

Ձեռքերի վրայի արյունը ոչ մի կերպ չէր անցնում։ Փորձել էր ամեն կարգի փոշիներ ու օճառներ՝

ԱՐԵԳ ԱԶԱՏՅԱՆ / ԾՆՆԴԱՏՈՒՆ Քամի էր։ Սենյակի պատուհանները բաց էին, և դարակների թղթապանակները քամուց ասես

Ստեֆան Ժերոմսկին (1864-1925) իր ժամանակի հասարակական, քաղաքական, կրթական ակտիվ գործունեություն ծավալող անձանցից է: Ներգրավված լինելու

Ղրղզ Տոգոլոկ Բայմատովը, ով ծագումով Ջալալաբադ նահանգի Սուզեկ գյուղից էր, առաջին անգամ էր ոտք դնում

(ապաքաղաքական պատմվածք)  Կկոցում էիր աչքերդ ու պարզկա երկնքում պսպղում էին Ծիր Կաթինի աստղերը, որ ըստ

Շատ հեռու տեղ կա: Նկատի ունեմ՝ Հայաստանից, թե չէ այդ տեղը, օրինակ Չինաստանից մոտիկ է,

Ծեր մարդը՝ պառավի նման, ոչ թե ծերունու. ման էր գալիս գլխաշորը կզակի տակ կապած։ Շրջում

— Ամեն ինչ փոխվել ա, ախպե՛րս, հիմա էլ հին աշխարհը չի։ Ուզո՞ւմ ես ջրի վրա

Ստեֆան Ժերոմսկին (1864-1925) իր ժամանակի հասարակական, քաղաքական, կրթական ակտիվ գործունեություն ծավալող անձանցից է: Ներգրավված լինելու

Հանգիստ տեղավորվում էի հագուստումս։ Թեյն էր եկել, որպես սովորություն, եղանակից չկախված, այն էլ` առանց շաքար,