Arpi Voskanyan

Կորոնաֆուտբոլում ես էն վատ հարևանն եմ, որը տանը նստած իր համար սերիալ է նայում ու

Շատ քչերին է հայտնի, որ հայ հասարակական-քաղաքական գործիչ և գրող Շահան Նաթալին (Յակոբ Տէր-Յակոբեան, (կեղծանունը՝

Թիմ եմ ասել է՜: Խաղացողները ամեն մեկը մի թոփի գյուլլա, ոչ հոգնել ունեն, ոչ գլուխ

Ուրեմն, ինչ սկսվել է էս խաղը՝ արդեն ավելի քան մի ամիս, հա ուզում եմ ներխուժել

Պոլ Էլյուարի «ԿՅԱՆՔՆ ԱՆՄԻՋԱԿԱՆ» (La Vie immédiate) բանաստեղծությունների ժողովածուից (1932)։ Թոնդրակի թարգմանությամբ։ Սկզբնապես «Աշխարհ-մենություն»-ը հրատարակվել

Մմմդաաա՜․․․ Դեռ Սովետից ժառանգած ուրախության էսպիսի պոռթկումով ժպիտը դեմքիս մտածում եմ, թե՝ ա՛յ բալամ, էս

Էս տնաշենի Մեսրոպի մոտ ոնց որ թե «գո՜-ո՜լ» գոռալը «խասյաթ ա դառել»։ Գնդակը դաշտի որ

Մեր թիմի Մարինա Գևորգյանը այնպիսի մի պաս է տվել, որ եթե չբռնեմ ու գոլ չխփեմ,

Արդեն պատրաստվում էի դաշտում հարմար դիրք դուրս գալ՝ մի լավ փոխանցում ստանալու եւ ինքս էլ

Բարև, Կորոնա ծյոծյա, եկար-չեկար՝ մեր դռները փակվեցին, մտանք տները: Ութսունիննամյա պապս վկա՝ վախենում ենք քեզնից:

Երբ «բիոքաղաքականություն» հասկացությունը առաջին անգամ մտավ հասարակական դիսկուրսի մեջ, այն ընդունվեց որոշ թերահավատությամբ, քանի որ

Ուրեմն, էս քանի օրը ոտս կախ էի գցել, հետևում էի մեր կորոնաֆուտբոլային ընթացքին, հիանում փոխանցումներով,