Arpi Voskanyan

Մեր թիմի Գրիգորն ասում է՝ հաջողությունը ժպտում է ուժեղներին, ու ես, ազնիվ խոսք, պարտաստ էի

Պիտ խփենք գնդակըինչքան ուժ ունենք,որ ջարդենք թագն ուԿորոնին վառենք․․․մեր խաղաղ խաղըանկորոն վարենք․․․ Մեր թիմի «դվիժոկ»-ի՝

Իմ երկրում հեղափոխություն ա,ուզում ենք մեր կյանքը փոխենք,լիքը բան որ երեկ անհնար էր,էսօր դարձել ա

Ես էլ եկա։ Խոր ձորերի քարափից, ձեռքս դրած ճակատիս՝ եկա։ Եկա՝ բռնեմ ձեր բոլոր պաս

Ուրեմն ես խելքս տվել եմ էս ջահելներին, հույսս դնելով 40 տարվա մտքում գրածներիս պաշարի վրա՝

Covid 19-ի համավարակն, իհարկե, զարկ կտա համացանցային սեքսուալ խաղերին, բայց հույս ունեմ, որ այն նաեւ

Ռուսական մի լավ ասացվածք կա՝ «на войне, так на войне», որի իմաստային հայերեն համարժեքը «տո

Վիրտուալությունը նախ իբրև հեռավար կրթություն հայտնվեց, հետո՝ իբրև ցեղասպանության զոհերի ոգեկոչման արարողություն: Ինձ թվում է՝

Վայրենիք Շինվեց երկինք ու երկիր, շինվեց եվ ծով Սևանիկ ինչ ունեինք, ծախեցինք՝ հասանք էն նույն

Տարօրինակ խաղաղություն է իջել երկրագնդի վրա։ Վտանգավոր հակառակորդը չի հանդարտվում, տարբեր ուղղություններով խոցոտում է, բզկտում,

Ժանտախտը քաղաքում սկիզբ դրեց կաշառակերությանը։ Ոչ ոք չէր ցանկանում համառել եւ շարունակել այն, ինչ նախկինում

Բա՜րև, ֆուտբոլակարդացյալ մարդիկ։ Իհարկե, իմ գնդակ վարելը մի քիչ երկար տևեց, բայց ես էլ բոլորի