Arpi Voskanyan

«ՔԱՂԱՔԱԿՐԹԱԿԱՆ ԸՆՏՐՈՒԹՅԱՆ» ԴԻՍՏՈՊԻԱ կամ ԻՆՔՆԱԳԱՂՈՒԹԱՑՄԱՆ ՔԵՐԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆԸ ԵՎ ՉԳՐՎԱԾ ԱՊԱԳԱՅԻ ԻՐԱՎՈՒՆՔԸ Հինը մեռնում է, և նորը չի

ԳԵՐՄԱՆԱԿԱՆ ՃԵՊԱՆԿԱՐ Նոյեմբերյան տաք օրերի              Լույսը՝      բոլոր ճամփաներին             համակշիռ բաշխված… Ջերմությունը մեր սրտերի,              Երկինքը՝ մերթ թռչնակերպ ամպով,                մերթ՝ փետուրե… Անհողմ օդի

Ձմեռվա առաջին ձյունն էր գալիս։ Որոշ տեղերում այն նստում էր, որոշ տեղերում դառնում էր ցեխ

1.  Ցուրտ ու ձյունառատ տարեմուտին պահարանի գլխից իջնում էր կախարդական տուփը։ Ծանր չէր, բայց լցված

Հին է գյուղի հիշողությունը, շատ հին, բայց կա ու կլինի այնքան ժամանակ, քանի դեռ գյուղը

– Ժպտացե՛ք, այ, այսպես, լավ է, լավ։ -Վերջ,-հինգ րոպեից նկարները պատրաստ կլինեն,-ասաց լուսանկարիչը։ Մինչ նա

Յան Ռյոներտը ծնվել է 1976 թվականին Գերայում (Թյուրինգիա)։ 2018 թվականից ապրում է Լայպցիգում, իսկ 2011

Համաշխարհային պատմության մաս հանդիսացող գրողի կենսագիրը բախվում է կրկնակի ծանր բեռի։ Նա պետք է ցույց

-Գերեզմանները տարածվելու սովորություն ունեն՝ նամանավանդ պատերազմի ժամանակ: -Այստեղ նախկինում ծիրանի այգիներ են եղել։ -էն պահակին

մենակ եղիր երբ մտածում ես թե որքան հաճախ էամեն ինչ թարս գնումնորից ու նորիցսկսում ես

Քիչ են այն հայ գրողները, որոնց մասին խոսելիս վստահաբար կարելի է ասել` ազգային գրող է։

Նովելը կամ նորավեպը  պատմողական, փոքր  ծավալի արձակ ստեղծագործություն է, որտեղ դեպքերը  զարգանում են շատ արագ,