Arpi Voskanyan

Ուայնսբուրգի փողոցներում առատ ձյուն էր նստել։ Այն սկսել էր տեղալ առավոտյան ժամը տասից։ Հանկարծ ուժեղ

Հայ գրականությունն առանց Հակոբ Պարոնյանի անչափ տխուր կլիներ, և ամենևին ոչ այն պատճառով, որ նա

Բարբարա Կորունը Սլովենիայի արդի գրականության ամենակարեւոր դեմքերից է, սահմանախախտ, համարձակ կին բանաստեղծների սերնդի առաջատար ներկայացուցիչներից։

«ՔԱՂԱՔԱԿՐԹԱԿԱՆ ԸՆՏՐՈՒԹՅԱՆ» ԴԻՍՏՈՊԻԱ կամ ԻՆՔՆԱԳԱՂՈՒԹԱՑՄԱՆ ՔԵՐԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆԸ ԵՎ ՉԳՐՎԱԾ ԱՊԱԳԱՅԻ ԻՐԱՎՈՒՆՔԸ Հինը մեռնում է, և նորը չի

ԳԵՐՄԱՆԱԿԱՆ ՃԵՊԱՆԿԱՐ Նոյեմբերյան տաք օրերի              Լույսը՝      բոլոր ճամփաներին             համակշիռ բաշխված… Ջերմությունը մեր սրտերի,              Երկինքը՝ մերթ թռչնակերպ ամպով,                մերթ՝ փետուրե… Անհողմ օդի

Ձմեռվա առաջին ձյունն էր գալիս։ Որոշ տեղերում այն նստում էր, որոշ տեղերում դառնում էր ցեխ

1.  Ցուրտ ու ձյունառատ տարեմուտին պահարանի գլխից իջնում էր կախարդական տուփը։ Ծանր չէր, բայց լցված

Հին է գյուղի հիշողությունը, շատ հին, բայց կա ու կլինի այնքան ժամանակ, քանի դեռ գյուղը

– Ժպտացե՛ք, այ, այսպես, լավ է, լավ։ -Վերջ,-հինգ րոպեից նկարները պատրաստ կլինեն,-ասաց լուսանկարիչը։ Մինչ նա

Յան Ռյոներտը ծնվել է 1976 թվականին Գերայում (Թյուրինգիա)։ 2018 թվականից ապրում է Լայպցիգում, իսկ 2011

Համաշխարհային պատմության մաս հանդիսացող գրողի կենսագիրը բախվում է կրկնակի ծանր բեռի։ Նա պետք է ցույց

-Գերեզմանները տարածվելու սովորություն ունեն՝ նամանավանդ պատերազմի ժամանակ: -Այստեղ նախկինում ծիրանի այգիներ են եղել։ -էն պահակին