Գիր

Այն ծննդյան օրը  Անմոռանալի ծննդյան օր էր՝ ամենասարսափելին։ Դատարկ էր նրա տեղը սեղանի մոտ։ Սեղանի կենտրոնում չկար

***…ձեռքս մեկնեցի դեպի ճերմակած-ալիք մազերը,մի քանի փշուր սպիտակ ամպ թափվեց հորս գլխից։Նա արդեն հրեշտակ էր.

Դիրիժաբլ Եկ  փախչենք այս երկրից՝ ծանր, ժանգոտ,հին խողովակներով, հին տանիքներով լի,Եվրոպան վարդագույն դիրիժաբլ էև կթռցնի 

Տարիներ առաջ, մի երկար ընթացք, ես մտմտում էի պատմվածք գրել հարբած կատվիս մասին։ Որի վերնագիրը

Նոյեմբերն է: Քաղաքը սուզվել է մառախուղի մեջ: Ծանոթ հինգհարկանիները չքացել են, կառուցվող բազմահարկերը դուրս են

*** Իմ որդին առաջին դասարանցի է,ամեն առավոտ նրան ուղեկցում եմ դպրոց՝ուսման, հեքիաթի, հույսերի ճանապարհով․․․Այդպես ինձ

Նա նստել էր պատուհանի մոտ ու դիտում էր փողոց ներխուժող երեկոն։ Գլուխը սեղմել էր պատուհանի

Տղան գիտեր, որ դժվարը կռվին նախորդող րոպեներն են։ Սաստկացող թշնամանքի մթնոլորտին նրա սիրտը չէր ընտելանում։

Փողոցներն ամայի ու դատարկ են: Դատարկության հոտն էր փչում: Մի ժամանակ ամայի ու դատարկ փողոցները

1 Նա նստում էր լոտոսի դիրքով, դեպի վեր պարզած ափերը դնում ծնկներին, բութն ու ցուցամատը

Կորել էր Տատյանա Արկադևնայի սենյակի բանալին: Նա կեսօրին էր հասել անապատ, նրան տրամադրել էին աուլի

մակ մենքծայրաստիճան անհանգստացած ենքտարածաշրջանում իրավիճակի սրացումիցև կոչ ենք անումանհապաղ դադարեցնելռազմական գործողությունները մենքցանկանում ենք հիշեցնելմեր անվտանգության