Գիր

Կը խորհիմ, որ մեր աշխարհը բան մը պիտի չկորսնցնէ, եթէ իր երեսէն Հայը անհետանայ վերջնական

Առաջնագծից ոչ հեռու, ողջ մնացած կայարանի ներսում, կարմիրբանակայինները քաղցր խռմփացնում էին հատակին․ հանգստության երջանկությունը դրոշմված

Կոմիտաս Հակոբյանը ծնվել է Արցախում, 1972-ին եւ զոհվել 1994-ի մայիսի 5-ին՝ Մարտակերտի շրջանի Կարմիրավան գյուղի

Արդեն մեկ ամիս կլիներ, եթե ոչ ավել, տեղյակ չէինք՝ ուր է հայրս։ Զարմանալի հանգիստ էր

Երեքն էին՝ վարդագույն, դեղին, կանաչ։ Դեղինն ամենաաղմկոտն էր։ Վախենում էինք բաց թողնել սենյակում․ ամեն դեպքում,

Թվում է` պատերն են աղմկում.-Խաղաղություն ենք ուզում…Բոլորը պայմանավորվել են իրար հետ, պահել շունչները, մտքների մեջ

Կար-չկար, մի իտալացի մարդ կար,Ոմանք նրան համարում էին խաբեբա, խարդախ ու զեղծարար,Բայց նա չէր նեղանում,Քանզի

(Հատված «Մեղրամիս» վեպից) – Աշխարհը կլոր է,- լրջորեն առարկեց Սամուր-Օղլին,- այնպես որ աշխարհի կենտրոնը հավատքի

*** Աշունն առաջ չի գնում,որքան էլ հին պատերազմը մաշվում է․․․Ոչ մի պատկերացում նրանց գնալու և

Քնա՞ծ եմ: Քնած եմ։ Քնած եմ, օ՜, էնպես անուշ։ Միզելս գալիս է։ Ճար չկա՝ զարթնում

Ընկճախտի հաղթահարման լավագույն դեղամիջոցը հումորն է, ասում են դասականները։ Երբ վրա է հասնում հուսահատության մռայլ

Գեղանկարչության մեջ ամենամեծ հեղափոխությունը եղել է յուղաներկի հայտնագործությունը: Յուղաներկը, օրինակ, թույլ տվեց հրաժարվել փայտե հիմքից