Պատմվածք

«Երբ քեզ սպասում էի, դու ուշանում էիր։ Ուշանում էիր, հայրիկ, ու հիմա եմ հասկանում, որ

Շենքում բոլորը խոսում էին Անոյի լվացքից։ Նրա նման ոչ մեկը լվացք չէր փռում․քանոնով գծած էր։

Տարիներ առաջ, մի երկար ընթացք, ես մտմտում էի պատմվածք գրել հարբած կատվիս մասին։ Որի վերնագիրը

Նա նստել էր պատուհանի մոտ ու դիտում էր փողոց ներխուժող երեկոն։ Գլուխը սեղմել էր պատուհանի

Տղան գիտեր, որ դժվարը կռվին նախորդող րոպեներն են։ Սաստկացող թշնամանքի մթնոլորտին նրա սիրտը չէր ընտելանում։

Փողոցներն ամայի ու դատարկ են: Դատարկության հոտն էր փչում: Մի ժամանակ ամայի ու դատարկ փողոցները

1 Նա նստում էր լոտոսի դիրքով, դեպի վեր պարզած ափերը դնում ծնկներին, բութն ու ցուցամատը

Կորել էր Տատյանա Արկադևնայի սենյակի բանալին: Նա կեսօրին էր հասել անապատ, նրան տրամադրել էին աուլի

Ռոգաչևկա գյուղում ապրում էր Միտյա Կլիմովը, յոթ տարեկան։ Նա հայր չուներ, հայրը պատերազմում զոհվեց հիվանդությունից,

Սկիզբը՝ այստեղՆախորդը՝ այստեղ 4. Լեռ. Անտառ. Խրամատ. Լեռան թեքության անկյունը սուր էր։ Բեռը` ծանր։ Արմենը,

Սկիզբը՝ այստեղՆախորդը՝ այստեղ 3. Ոլորաններ. Գիշեր. Աստղեր. Նստեցին կողային նստարաններին։ Այնքան էլ հարմար չէր։ Ոլորաններին