Գրբաց

Հանգը ծաղկում է գրականության երկու բևեռներում էլ։ Այն և՛ շնորհավորական բացիկն է՝ «Վարդերը կարմիր են,

Սկիզբը՝ այստեղ Արևմտյան գրական ավանդույթի հիմնարար գրքերից մեկը՝ «Իլիականը», պատերազմական գիրք է՝ Աքիլլեսի զայրույթի և

1939 թվականի Սուրբ Ծնունդի օրերին, նոր համաշխարհային պատերազմի մեկնարկից մի քանի ամիս անց Լոնդոնի գրախանութներում

1990-ականների վերջից ի վեր Մարիուս ֆոն Մայենբուրգը դարձել է ժամանակակից գերմանական դրամատուրգիայի առանցքային դեմքերից մեկը։

Թատրոնը համադրական արվեստ է: Սակայն թատրոնի արտահայտչաձևերը տարբեր են, ասել է թե՝ ամեն ժամանակաշրջանում փոխվում

Մուրացանի «Առաքյալը» վիպակը կարծես վարագույր լինի, որ ետ է գնում հանկարծ ու միաժամանակ ցույց տալիս

Անգլիացի նշանավոր գրող Մերի Շելլին առավելապես հայտնի է իր նորարարական «Ֆրանկենշտեյն» վեպով, որը համարվում է

Հ. Մաթևոսյանի «Մեր վազքը» պատմվածքը հայ գրականության ամենաազդեցիկ ու կարևոր ստեղծագործություններից է։ Անհնար է կարդալ

Երբ Մերի Ուլսթոնքրաֆթը վերջապես գնահատվի ըստ արժանվույն, ենթադրելի է, որ նա ներկայացվի որպես ամենահզոր ու

Գրիգոր Արծրունու «Մամուլի կոչումը» հոդվածը տպագրվել է 1886 թվականին։ Այսօր այն շատ արդիական է թվում։

Գրիգոր Արծրունու «Մամուլի կոչումը» (1886 թ.) հոդվածը հայ ինտելեկտուալ պատմության և հասարակական մտքի առանցքային աշխատություններից

Կոստան Զարյանի «Տատրագոմի հարսը» պոեմը (1930թ.) պատկերում է 20-րդ դարասկզբի արևմտահայ իրականությունը, այն ներկայացնում է