Գրբաց

Ինչպիսի՞ն պետք է լինի կինոնկարը մարդուն տևական ժամանակ էկրանի առջև պահելու համար։ Սովորաբար այն մեկ

Խոր, ընդհանուր փոս էին փորել: Քսաներեք դիակի համար: Մեր ձեռնաշղթաները հանեցին, ակնակապեր տվեցին: Հրաժարվեցի: Քաջարի

Աշտարակի դրամատիկական թատրոնը ներկայացրել է դրամատուրգ Արթուր Միլլերի «Պատահար Վիշիում» պիեսի հիման վրա բեմադրված «42-24»

Մեր մշակույթի մարդու շուրջ պատկերացումն անհասկանալի է, եթե զանց առնենք, որ նրա հիմքում մանկություն չունեցող

Ռումինիայի Բրաշով քաղաքի «Անտիթատրոն» թատրոնը Մհեր Մկրտչյանի անվան արտիստական թատրոնում ներկայացրեց ժամանակակից դրամատուրգ Մատեի Վիշնիեկի

1942 թվականի իր հոդվածում Լուի Ռընուն պնդում էր, որ «հնդկական մտածողությունը հիմնված է քերական բնույթի

Մարդն ու մարդը երկխոսելու տարբեր թեմաներ ունեն։ Մարդն ու մարդը երբեք չեն սպառում իրենց պատմությունները։

Ժամանակակից թատրոնում հայ գրողների ստեղծագործություններին անդրադառնալը կարևոր նշանակություն ունի մշակութային քաղաքականության տեսանկյունից։ Սա ոչ միայն

Սկիզբը՝ այստեղ Բանաստեղծ Ռիչարդ Ուիլբուրը այդ շրջանի մեծ հերոսներից էր։ Մոլիերի կատակերգությունների նրա թարգմանությունները, որոնք

Հանգը ծաղկում է գրականության երկու բևեռներում էլ։ Այն և՛ շնորհավորական բացիկն է՝ «Վարդերը կարմիր են,

Սկիզբը՝ այստեղ Արևմտյան գրական ավանդույթի հիմնարար գրքերից մեկը՝ «Իլիականը», պատերազմական գիրք է՝ Աքիլլեսի զայրույթի և

1939 թվականի Սուրբ Ծնունդի օրերին, նոր համաշխարհային պատերազմի մեկնարկից մի քանի ամիս անց Լոնդոնի գրախանութներում