Գիր

Վերջապես բերեցին Նրան։ Կողպեքը շխշխկաց մի քանի անգամ ու երկաթյա դուռը ճռնչալով բացվեց։ Ժանգը թափվում

1. Ես վերադառնում եմ անցյալ,տեսնում եմ պատերազմ բաց աչքերով,տղաները ընկնում են հերոսաբար,տղաների արյունը ներկում է

Պատերազմը … աշխարհն ավելի լավը դարձնելու համար հրաշալի նախադրյալներ ունեցող երիտասարդներին ակամա մարդասպան ու ոչնչացնող

ԶԱՏԻԿ Միասնության կոչերիցհազար անգամ թանկ էբաժանարար գիծը՝իմ ու ձեր արանքում,Գրկախառնության մեջձեզ միաձուլվելուց՝զատումը ձեզնից,ձեզ սիրելուց՝ձեզ ատելը,զտվելը։

«Պարադոքսալիստը» հրապարկվել է Ֆ․ Դոստոեւսկու «Գրողի օրագիրը» մոնոամսագրում (1876 թ․, ապրիլ), որում նա հանդես էր

-Բա էդ ակորդեոնն ո՞ւր ես տանում,- ասաց զինկոմիսարիատի երիտասարդ սպան: – Միանգամից երեւում ա, որ

Կոմիտաս Հակոբյանը Արցախյան առաջին ազատամարտի հերոսներից է։ Լինեով արցախցի՝ դեռ մինչեւ կանոնավոր բանակի կազմակերպումը մասնակցել

Ուշ աշնան արև օր էր, վերջին արևներից: Կամավորների նոր ժամանած ջոկատը դեմ էր ընկել հարձակման

Ձիգ Առավոտ կանուխ շանթ դասընկերուհիս խրամատների թարմ օդով խուժում է ներս։ Անահիտ, խրամատներում էի, Անահիտ, տես զինվորներս

Աշնանային երկար գիշերներից մեկն էլ ահա դանդաղ լուսանում էր։ Հեռուստացույցը ողջ գիշեր չէր անջատվել, լուրերի

Մթության մեջ ափերս չէին երևում, բայց «մազոլներս» մրմռում էին, մատներս ներսից տաքացել ու զարկերակի նման

Մենակյաց ու անխոս Բեգլարին բոլորը գիտեին: Քանի՞ տարեկան էր՝ ինքն էլ չէր հիշում. նրա բոլոր