Սոնա Աբգարյան/Դեղին պայուսակն ու լռությունը
Հարևանս հրավիրեց սուրճ խմելու: Նրա խոշոր, կանաչ աչքերի արտահայտությունը չփոխվեց, երբ ես ներս մտա: Նրա
Հարևանս հրավիրեց սուրճ խմելու: Նրա խոշոր, կանաչ աչքերի արտահայտությունը չփոխվեց, երբ ես ներս մտա: Նրա
Ժամանակն է ընդունել, որ համավարակն ընդմիշտ փոխել է մեր կենսակերպը: Այժմ մարդկությունը պիտի իսկապես դժվար
Սովետական դպրոցը լավն էր, ուսուցումն ասես դրված էր ռելսերին ու հանգիստ գնում էր իր հունով։
Հիմա կասեք՝ դու ուր, Մուբարաքը ուր, բայց մի շտապեք եզրակացություն անել ու կարդացեք մինչեւ վերջ,
– Քեռի,- Արաքսը վազելով եկավ ու կպավ Վահանին, աչքերն արցունքոտ էին:– Հայկոն ասում է՝ էս
Թխսի պես՝ տաքությունը պահելու համար թեյնիկին նստեցրած տիկնիկի նման, լայնազատ հանդերձանքի մեջ ու մոտը կանգնած
Ալեքսեյ Բորզենկոն ռուս ռազմական լրագրող է, թեժ կետերից լուսաբանել է առաջին եւ երկրորդ չեչենական պատերազմները,
Լեյտենանտն ասաց, որ մենք պետք է պառկենք, եւ մենք պառկեցինք: Մենք գտնվում էինք անտառեզրին, արեւը
Հովհ. Գրիգորյանի ստեղծագործությունը իր ուրույն տեղն ունի անկախության շրջանի հայ գրականության մեջ։ Նա ստեղծել է
Այդ օրը հավատացյալների խմբին տարել էի Արցախ։ Շատ հետաքրքիր մարդիկ դուրս եկան այս հավատացյալները։ Սկզբում
Արձակագիր Հովիկ Աֆյանը՝ «Միս ուտողները» եւ «Չատվածաշունչ» գրքերի հեղինակը, ընթերցողի դատին է ներկայացրել իր առաջին