Arpi Voskanyan

Տնքաց, փնփնթաց, գտավ ականջս: Գիշերը նորից մոտս ա եկել: Արդեն մի տարի ա՝ ականջիցս ա

    Ձեռնափայտս եմ կորցրել։ Ավելի ճիշտ՝ չեմ հիշում, թե ուր եմ այն դրել։ Կորցնելն ավելի անկանխատեսելի

1.Օտարականը – Ամենից շատ ո՞ւմ ես սիրում դու, ասա՛, խորհրդավոր մարդ, հո՞րդ, մո՞րդ, թե՞ եղբորդ:–

Փարիզյան ուրվանկար Լոսինը դրեց երանգն իր ցինկե Բութ անկյուններով։Ծուխը հնգաձեւ պոչերն իր տնկեց՝Բարձր ու սրածայր

ԿԵՆՑԱՂԱՅԻՆ ՍԵՐ սեր իմ,ասում են այսօր տոնն է մեր,բայց ի՞նչ գիտեն նրանք մեր մասին․գիտե՞ն, որ

Եթե թշնամիդ քեզ չդրդի իմաստության,Քեզ կդրդի խորտակման։Դընի Դոնիկյան Երկիրը ժառանգում են, այնուհետև արժանանում դրան․․․ Հակառակ

*** Հորդ անձրևում է.Ճնճղուկները իմ բակիխնձորենու վրայից գնում են,ես չգիտեմ ուր։Ճնճղուկներ չկան,ճերմակ ծաղիկներ են հայտնվելխնձորենուս

Չեմ հիշում ՝ գարուն էր, ամառ, թե աշուն։ Բայց ձմեռ չէր։  Դուռը թակեցին։ Դուռը շատ

Ասում են, որ Ամերիկայում  մեկ անձին տարեկան հասնում է քսանհինգ կիլո թուղթ։ Այ քեզ բան։

Օրվա մեջ մի քանի անգամ Սամվելենց տան դուռը բացվում-փակվում էր։ Անկախ եղանակային պայմաններից` Սամվելն աշխատում

Հայոց պատմություն………………………………………1Մատյան ողբերգության ……………………………….101Վերք Հայաստանի  ……………………………………. 102Սիրեցի, յարս տարան ………………………………….103Հացի խնդիր ……………………………………………  200Անտունի ………………………………………………… 209Օտար,