Բանաստեղծություն

ՌՈՒՍԱՍՏԱՆԸ Իմ պոետական սկիզբը լուսավորված է եղել՝նաև՝ իմ նման մի  գեղջուկ պատանի Եսենինի լույսով,ապա ավելի

Ապրել Ես ինձ չեմ թողնի ընկած՝արնաքամ ու մենակ մեռնելու,ինքս ինձ շալակած, իմ տակ կորացած,ծալվող ծնկներով,չորեքթաթ,սողեսողքարշ

* * * «Թողեք տանեմ իմ խաչը,- ասում է,- թողեք, զի դեռ մինչև վերջ չեմ

(մինչ կինս սուրճը կբերի) Նախ-երգ Դարձել եք հեշտ ու հեշտաեռ,Օ՜, անճիգ բառեր․Հոսում եք չլուտ-չփլաղ,Անդուռ ու

*** չնայած ցավերինինձ լավ եմ զգումախորժակս տեղն էփսխումներ չունեմսրտխառնոց չկանույնիսկ մի քանի օր առաջհեծանիվ էի

Մոտեցող հեղափոխության ձայնը Սկզբում, երբ ամեն ինչ լուռ էր,մի ձայն կար գիշերվա մեջ՝տագնապալի, ներսը տակնուվրա

Քաղաքական գործիչ է այս առանձնյակը, Գործի անունն է պահպանել իր քամակը․ Ամենուր, ուր նրան ես

Կար-չկար, մի իտալացի մարդ կար,Ոմանք նրան համարում էին խաբեբա, խարդախ ու զեղծարար,Բայց նա չէր նեղանում,Քանզի

*** Աշունն առաջ չի գնում,որքան էլ հին պատերազմը մաշվում է․․․Ոչ մի պատկերացում նրանց գնալու և

1.Ընդերքից եկողդղրդոցը ճռնչյունընմանեցրինքհրասայլերի հռնդյունի ֆիզիկայի ուսուցչուհինթե երկրաշարժ էփախեք մի կերպդասասենյակիցդուրս հորդեցինք հրճվանքներիս չափ չկարճոճվող նավի

*Քաղաքաշարժ էր.մորս՝ ներս անձրևող աչքերի մեջ,տեսա իմ կիսաքանդ օրորոցը,ու բաբախը նրա սրտիդեռ զնգում է իմ