Բանաստեղծություն

Թեա Թոփուրիան (ծնվ․՝ 1977 թ․) բազմաժանր գրող է՝ բանաստեղծ, արձակագիր, մանկագիր և լրագրող։  Ժանրային առումով

*** Նա նվաճեց աշխարհըՍան-Ռեմոյի միսս-շոու փառատոնում,Հետո վար իջավՈւ քերեց իր տան կաթսաների մուրը:Նա ուզում էր… թեև ամաչում էր,Որ ինքն էլ, Մերիլինն էլ կին էին,Եվ սակարկեց ամուսնու հետ,Եվ սպանած հմայքներն իր գնահատեցՄի կիլո միս,ՄարգարինԵվ կոշիկ` բոբիկ երեխայի համար, Բայց չմոռացավ իր երազանքիցԱնհնազանդ մի փունջՈւղարկել Սան-Ռեմո… *** Քավության պես տվեց սերն ինձ կյանքը նենգ,Բաիշեցի աստծո հետ տմարդի,Դե ոչ այնքան, որ հենց տեսնեմ, պաչպչեմ,Այլ` մի թեթև ձեռքով կանեմ էն մայթից,Կասեմ ո՞նց ես, դեռ սեր չունե՞ս, ես լավ եմ… ***Եվ ես, որ գզգված մի կատու էի`Սիրատարփ ու ցինիկ,Որ լիզում

ՄԱՐԱԾ ՕՃԱԽԸ Այս տունին մեջ` որուն շեմին վայրահակԱյսօր կու լա ուռենին,Եռաց զըվարթ կյանք մը թորգոմ

Գլուխ առաջին. վաղ նախնադար Ահա, սկսած վաղ նախնադարից ապրում եմ եսիմ ժողովրդի հետ այս քարերի

Պարտված երկրի քաղաքացի Պարտված երկրի քաղաքացի – ոռի է հնչում Ու մի տարի է ինչ

ՄԵԼԱՆԽՈԼԻԿ ՔԵՐԹՎԱԾ Զավե՛ն Բեկյան, այս մառախլապատ օրով ուզում եմ քեզ հայտնել, թեև վաղուց քո հայացքը

*** Աչքիս` ես էի լինելու Հուդադ, (Տեր, դու ես ծնել) Անապացույց չեմ խոսում, Օրերս` վկա։

ՌՈՒՍԱՍՏԱՆԸ Իմ պոետական սկիզբը լուսավորված է եղել՝նաև՝ իմ նման մի  գեղջուկ պատանի Եսենինի լույսով,ապա ավելի

Ապրել Ես ինձ չեմ թողնի ընկած՝արնաքամ ու մենակ մեռնելու,ինքս ինձ շալակած, իմ տակ կորացած,ծալվող ծնկներով,չորեքթաթ,սողեսողքարշ

* * * «Թողեք տանեմ իմ խաչը,- ասում է,- թողեք, զի դեռ մինչև վերջ չեմ

(մինչ կինս սուրճը կբերի) Նախ-երգ Դարձել եք հեշտ ու հեշտաեռ,Օ՜, անճիգ բառեր․Հոսում եք չլուտ-չփլաղ,Անդուռ ու

*** չնայած ցավերինինձ լավ եմ զգումախորժակս տեղն էփսխումներ չունեմսրտխառնոց չկանույնիսկ մի քանի օր առաջհեծանիվ էի