Arpi Voskanyan

Ուրեմն մեր Մեսրոպն ընդմիջում հայտարարեց թէ չէ, իր էդ սիրուն փոխանցումը օդում քարացավ։ Հանդերձարան չգնացի,

Մրցավարն առաջին խաղակեսին ոչ մի րոպե չավելացրեց: Դե, առանձնապես դադարներ չէին էլ եղել՝ տրիբունաներից հնչող

Քնից լեղապատառ վեր թռա։ Առհասարակ այս օրերին լեղապատառ մի բան անելը դարձել է օրվա բնական

Թիֆլիսեցի տատս շատ կամային և «կոլորիտային» կին էր (չեմ կարող գունեղ գրել, ուրիշ բան կհասկացվի),

Հարցնում ես՝ ինչպե՞ս սկսվեց խաղը։ Հաստատ չգիտե՞ս։ Լավ չի՛։ Իհարկե ներելի չէ, բայց ոչինչ, դեռ

Հիմա խաղը դաշտից կենտրոնից սկսելը հեշտացել է, որովհետեւ նոր կանոններով թույլատրված է նաեւ հետ փոխանցում

1994-ի նոյեմբերի 17-ի երեկոյան, անսպասելիորեն, չնչին ինչ-որ բանից, ոչ բայրձրաձայն, բայց հանկարծակի սկսեցի հիստերիկ հռհռալ,

1. Մենք նկարում ենք փակ կամ բաց տարածքում՝ արձանագրելով այն, ինչ հայտնվում է անմիջապես մեր

Գիլանցն ու ես ֆուտբոլ շատ ենք սիրում: Ու էս հարցում մենք իսկի էլ օրիգինալ չենք,

Ես զզվում եմ, որ ինձ դրսում պաչիկով բարեւում են։ Կապ չունի վարակը։ Ես զզվում եմ,

Մեղքս ինչ թաքցնեմ, մինչև հիմա էլ խղճի խայթ ունեմ, որ ցանկացա Մեսրոպին էլ հետս տանել