Գրիգոր Գրիգորյան/ ՀՕՊ, զգետնվե՛ց
— Գիտե՛մ, գիտե՛մ,— ուշանալու համար սկսեց արդարանալ քույրս,— չէի կարում կտրվել էդ անտեր պլանշետից, կներե՛ս։
— Գիտե՛մ, գիտե՛մ,— ուշանալու համար սկսեց արդարանալ քույրս,— չէի կարում կտրվել էդ անտեր պլանշետից, կներե՛ս։
«Իսկական գրողը միշտ էլ մոլի ընթերցող է։ Սկզբում կարդում է հաճույքի համար, հետո սովորում է,
*Փոքր քրոջ պես ձեռքս բռնած՝քայլում է հետս տարիների միջովանկախությունը։Ես նրան Սահմանադրություն,նա ինձ հեքիաթ է պատմում։Ու
– Չեմ ուզում,– ասում էր մայրս,– չեմ ուզում՝ իմ երեխան աղավաղվի, նա պիտի հայերեն իմանա,
Աղավնի Իաթաշվիլին Ես աղավնի Իաթաշվիլին եմ,Մ. Կոստավա 46/50-ի բնակարան 28-ումմեկ շաբաթ առաջ գրանցվեցի:Փողոցի կողմում՝ պատշգամբում
Լուռ, արծաթաշող գիշեր է. ձյուն է ու լուսին։ Փայլում է ձյունը տանիքների վրա, փայլում է
Փամփուշտը սուրում է, սուրում ու չի էլ գիտակցում, որ ճախրանքի այդ պահին ինքն է աշխարհի
Հատված «Չեռնոբիլյան աղոթք․ ապագայի քրոնիկոն» գրքից Ձեզ փաստ՞եր են հարկավոր, այն օրերի մանրամասնե՞րը, թե՞ իմ
Հեռախոսը շարունակում էր համառորեն մոլեգնել, ուստի ես պոկ եկա Նատաշայից եւ վերցրի խոսափողը․-Յես, այ էմ
ինչ-որ անբարոյականի զավակ քեզ քծնեց ու պարծեցավ, երեւա՛ն, աղջի՛կս,ինչ-որ անբարոյականի զավակ խաղաց գրկումդ ու ցամաքեցրեց
(Առաջին անգամ հրապարակվել է 2012 թվականին, «Գրողուցավ» կայքում եւ նույն թվականին ստացել «Գրողուցավի» մրցանակը) Այս
Սկզբում տանկը մի քիչ վախեցնում էր Դավիթին: Հետո ինքը տանկին սովորեց, տանկը՝ իրեն: Հարմարվեցին, հարազատացան,