Գիր

Ես սիրում եմ դպրոցը: Սիրում եմ շատ սովորական ու պարզ սիրով, որտեղ վերամբարձ ու հորինովի

Մեքենան սահուն շրջադարձ կատարեց և մոտեցավ գեղեցիկ ոճով կառուցված հանդիսության սրահին։Ձախից մեկ այլ հանդիսության սրահ

ՄԵԼԱՆԽՈԼԻԿ ՔԵՐԹՎԱԾ Զավե՛ն Բեկյան, այս մառախլապատ օրով ուզում եմ քեզ հայտնել, թեև վաղուց քո հայացքը

Դժոխքը բնորոշելը, անշուշտ, չի նշանակում մեզ ասել, թե ինչպես մարդկանց հանել այդ դժոխքից, ինչպես զսպել

*** Աչքիս` ես էի լինելու Հուդադ, (Տեր, դու ես ծնել) Անապացույց չեմ խոսում, Օրերս` վկա։

Մեղր քամելու օրերն ամենասպասվածն էին մեր գերդաստանում․ բոլորը հավաքվում էին դիտելու, թե պապս ոնց է

    Մի օր, երբ փակեց դուռը ու գնաց․․․ Չէ՛, լաց չեղա։ Ուղղակի շունչ քաշեցի ու գնացի

Շատ տարիներ առաջ՝ 2022 թվականի փետրվարի 22-ին, երբ Շուշին ու Հադրութը դեռ oկուպացված էին, իսկ

ՌՈՒՍԱՍՏԱՆԸ Իմ պոետական սկիզբը լուսավորված է եղել՝նաև՝ իմ նման մի  գեղջուկ պատանի Եսենինի լույսով,ապա ավելի

Մութ էր արդեն, ու թաց ձյուն էր տեղում, երբ շենք մտա։ Հոգնածությունից ու ցրտից սառած

-Դուք ու՞մ եք զանգել… Ամուսնուս հեռախոսին պատասխանող անծանոթի ձայնը քարկապ գցեց մտքերս, բառերս խառնվեցին իրար,

-Դեդո, բա մի վենդդ շտեղ ա՞: Չնայած անգիր գիտեի, որ դեդոյիս ոտքը «հենա նեմեցին աշկումը»,