Մարինա Գեւորգյա/Սեւոն
Արամ հոպարի մինուճար տղա Արան դպրոցում ո՛չ վարքով փայլեց, ո՛չ գիտելիքով , բայց գյուղի՝ էն
Արամ հոպարի մինուճար տղա Արան դպրոցում ո՛չ վարքով փայլեց, ո՛չ գիտելիքով , բայց գյուղի՝ էն
Խանութում երեք բաժին կար, երեք վաճառող էր աշխատում․ երկու կին՝ Մարոն ու Մարգալիտան և մեկ
«Ահա՛, քույրիկ, քեզ մի դրոշ,Որ իմ ձեռքով գործեցի,Գիշերները ես քուն չեղա,Լվացի-արդուկեցի։ Նայի՛ր՝ դա մեր դրոշը
Սակայն, տարօրինակ էին մեր լվերը՝ անտեսանելի ու անզուսպ, երաժշտասեր ու նացիստ։ Թող ներեն ինձ մեզ
Ծնունդիս հաջորդ օրը մեզ զանգեց Գայանեն՝ ընթերցման եզրափակիչ մասում մեր հայրենասիրական իներտությունից բորբոքված ու մեր
Այս բլոգասերիալի ընթերցողներին դեռեւս նախորդ սերիաներից հայտնի է, որ սերիալի հերոսները առանձնակի մելոմաններ չեն, որ
Գունդան Ընթերցման հաջորդ օրը մեզ զանգեց նա՝ Ավստրիայի Գրաց քաղաքի բոլոր ներգաղթյալների, իրենց երկրներում դաժան
սկիզբը՝ այստեղ 4 Տասն օր համբերեց ծերունի Գեւոն, որ արտը բուսնի։ Տասն առավոտ, առանց գիտակցելու,
Նվեր հայ ժողովրդին Արարատյան դաշտի գյուղերից մեկի փողոցներով ամռան տաք, լուսաշող երեկոյին մի ծերունի էր
Փայտի ահռելի կապոցների տակ ճկռած Շեկոն հազիվ էր բարձրանում զառիվեր կածանով։ Աջ կողմն ընկած կապոցը
Ամառվա շոգ կեսօր է: Հրե՜ն մեր գյուղը: Իր բաժին երկնքի տակ ծույլ փռված` հորանջում է`
Թամարաշենի սոխը ինձ լացացրեց Վալյա Այդարաշվիլին իրական կին է:Երբ նստեցրինք կիսակառույց տան խոհանոցում՝մերած մածունների տարաների