Arpi Voskanyan

*** Ինչի՞ մասին ես,Դու,Սե՛ր իմ,Որ տողերս այսքան հուզվում ենՔեզ մոտենալիս․․․ *** Այս խելագարՈւՊատերազմահոտ աշխարհումԳտնել քո

Թատրոնը համադրական արվեստ է: Սակայն թատրոնի արտահայտչաձևերը տարբեր են, ասել է թե՝ ամեն ժամանակաշրջանում փոխվում

— Ամեն ինչ փոխվել ա, ախպե՛րս, հիմա էլ հին աշխարհը չի։ Ուզո՞ւմ ես ջրի վրա

Ստեֆան Ժերոմսկին (1864-1925) իր ժամանակի հասարակական, քաղաքական, կրթական ակտիվ գործունեություն ծավալող անձանցից է: Ներգրավված լինելու

Մուրացանի «Առաքյալը» վիպակը կարծես վարագույր լինի, որ ետ է գնում հանկարծ ու միաժամանակ ցույց տալիս

1.Մեզ ասացին՝ «մեծանաս, կանցնի»,Մենք հավատացինք՝ սպասելով…Ու ցավե՜ց, ցավե՜ց՝ցավեց ծնկի վրա բացված վերքը,ու սպի թողեց, որ

Հանգիստ տեղավորվում էի հագուստումս։ Թեյն էր եկել, որպես սովորություն, եղանակից չկախված, այն էլ` առանց շաքար,

ԴԱԴԱՐԻ ՊԱՀԻՆ (ժողովածուից) Հյուսիսային Ամերիկա։ Մ.թ.ա. 917թ․։ Այժմյան Կալիֆոռնիայի տարածք։ Անհայտ բնակավայր։ Տարիքով մի մարդ

Ա Թըվին հազար ութ հարուրՕխտանասուն ու մեկին,Հայուց քրոնիկոնիՂվինոբիս թըվի հընգին: Ես՝ Ղաղո ԻվանիչսԴեդեյուլ ու մամեյուլՕջախի

                                                 Կարելի էր հույսը դնել էն բանի վրա, որ Աստված չկա, ու փափախը յան դրած`

Գյուղաքաղաքի հիվանդանոցի նախասենյակը լիքն է ամեն հասակի և ամեն տեսակի այցելուներով — կին, մարդ, աղջիկ,

– Մենք անիվներ ունենք, կարելի է տեղադրել դաշնամուրի տակ, այդպես հնարավոր կլինի տեղաշարժել: – Այո,