Arpi Voskanyan

Հրանտ Մաթևոսյանը գրական ասպարեզ է մտել 1961 թ. «Սովետական գրականություն» ամսագրի 4-րդ համարում հրապարակված «Ահնիձոր»

Վարդգես Պետրոսյան Անցյալ տարվա վերջերին ինձ կանչել էին Աշտարակ։ Նոր էի վերադարձել Կանադայից, իմ երիտասարդ

Լեւոն Հախվերդյան, Սուրեն Աղաբաբյան Մեր այսօրվա գրականության ո՞ր ասպարեզն է, որ կարոտ չէ նոր անունների։

Սերգեյ Սարինյան Հրանտ Մաթեւոսյանի գրական անհատականությանը վերաբերող առկա տեսակետները տրամագծորեն հակադիր լինելով, էապես նաեւ միակողմանի

Վարդգես Պետրոսյան Խոսքը վերաբերում է Հրանտ Մաթեւոսյանի «Այսպես կոչված գյուղագրության մասին» հոդվածին, որը տպագրվել է

Հողը և գյուղը Օհանես պապը մի հարյուր տարի առաջ թողնում-փախչում է Հաղպատի հողատեր Զառ-բարաթով-Աբդուլաշվիլուց։ Նրա

– Շշմելու երկիր ա Հայաստանը, աշխարհում նման երկրներ քիչ կան, եթե կան առհասարակ, մարդը միայն

Հասմիկ Հակոբյան Թարգմանական արվեստ: Ժողովուրդների, քաղաքակրթությունների և մշակույթների երկխոսությունը, շփումը և փոխներգործությունը կարևոր նշանակություն ունի

Շուշի, Հադրութ, Մեհրիբան, Լաչինը՝ Քարվաճառ, Նիկոլ, բայրաքթար, Հայաստան, Էրդողան, Ջեբրայիլ, չէ՛՝ Ջրական, Պուտին, Բաքու, զգետնել,

Ժամանակակից մարդը ապրում է իր օրենքներով և կենսաոճով: Այն մարդկանց, որոնք չեն հարմարվել այդ կենսաոճին,

Հայրենիքի նկատմամբ վերաբերմունքի հարցում ինձ համար ուղենիշ է Ալբերտ Ստեփանյանի միտքը։ Ասում է` հայրենիքն ընդունենք