Arpi Voskanyan

Գենտնահարկ լաբարատորիայում մեռելային, չարագուշակ լռություն էր: Նրանք զգուշորեն, ամեն պահի հարձակման սպասելով, առաջ էին շարժվում,

Այսպես, ես մենակ մնացի։ Շուրջս՝ նոյեմբերյան խավար ու ձնաբուք, տունը ծածկվել է ձյունով, խողովակներից ոռնոց

Նայում եմ խաղալիքների խանութի ցուցափեղկերին, և այնտեղ շարված բոլոր տիկնիկները փշրվում են աչքերիս մեջ։ Ես

«Ինչ պետք է ասել»-ը Գյունթեր Գրասի քաղաքական բանաստեղծությունն է, որը տպագրվել է 2012թ. ապրիլի 4-ին

Կինն է այն առանցքը, որի շուրջըՊտտվում է քաղաքակրթությունը: Րաֆֆի Հասարակության մշակութային և հոգևոր զարգացվածության չափանիշներից

Հոդվածը Արվեստի քննադատների միջազգային ընկերակցության 2012 թ. երևանյան հավաժողովին կարդացված զեկուցման գրավոր տարբերակն է։ Ես

Վաճառական Երեմեյ Բաբկինից թռցրել էին նրա ջրարջենուց մուշտակը: Վաճառական Երեմեյ Բաբկինը լացուկոծ կապեց, ողբ դրեց.

Սկիզբը՝ այստեղ։ 4 Վերադառնալով մեր ռուս գյուղացուն, եկեք ենթադրենք, որ Ռեպինին Պիկասոյից գերադասելուց հետո վրա

Երբ ես կանգնել էի նավահանգստի պատի մոտ՝ դիտելու ճայերին, իմ տխուր դեմքը գրավեց ոստիկանի ուշադրությունը,

Սկիզբը՝ այստեղ։ 3 Եթե ավանգարդը նմանակում է արվեստի գործընթացները, կիտչը, ինչպես տեսնում ենք, նմանակում է

Սկիզբը՝ այստեղ։ 2 Այնտեղ, որտեղ կա ավանգարդը (առաջամարտիկների գունդը), սովորաբար լինում է նաեւ արիերգարդը (վերջապահ

Ամերիկացի նշանավոր քննադատ եւ արվեստի տեսաբան Քլեմենտ Գրինբերգի (1909 – 2000) «Ավանգարդ եւ կիտչ»  էսսեն