ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄ ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ/ՈՒԹԵՐՈՐԴՑԻՆԵՐԸ
Դպրոցի առջևի հրապարակում շարք կազմած, դասարանների բաժանված՝ կանգնել էինք և սպասում էինք, թե երբ պիտի
Դպրոցի առջևի հրապարակում շարք կազմած, դասարանների բաժանված՝ կանգնել էինք և սպասում էինք, թե երբ պիտի
Տեսնել և նոր մեռնել «Ամերիկայի հայերեն լսած էի հայաստանցիներու անփութության և անպարտաճանաչ ըլլալու մասին և
Վարդան Ջալոյան Խորեն Աճեմյանի անունը պատմաբանների լայն շրջանակում հայտնի դարձավ, երբ նա ուղարկեց իր հոդվածը
1 -Այսինչ գյուղում այսինչ թվին մեծ ջրհեղեղ եղավ։ Ողջ հողը ջրից մինչև է՜ն գլուխը կուշտ
Շնչել-արտաշնչելիս մոմի թրթռացող, թարթվող կրակի առաջացրած լույսն ու ստվերը, ճարճատյունով վառվող վառարանի կարճատև կատաղությունը և
Արամ հոպարի մինուճար տղա Արան դպրոցում ո՛չ վարքով փայլեց, ո՛չ գիտելիքով , բայց գյուղի՝ էն
Խանութում երեք բաժին կար, երեք վաճառող էր աշխատում․ երկու կին՝ Մարոն ու Մարգալիտան և մեկ
«Ահա՛, քույրիկ, քեզ մի դրոշ,Որ իմ ձեռքով գործեցի,Գիշերները ես քուն չեղա,Լվացի-արդուկեցի։ Նայի՛ր՝ դա մեր դրոշը
Խորեն Աճեմյանին (Խորեն Ռադիո, 1907 – 1968) Հայաստանում հիմնականում գիտեն իբրև Գուրգեն Մահարու փոքր եղբոր։
Սակայն, տարօրինակ էին մեր լվերը՝ անտեսանելի ու անզուսպ, երաժշտասեր ու նացիստ։ Թող ներեն ինձ մեզ
Ծնունդիս հաջորդ օրը մեզ զանգեց Գայանեն՝ ընթերցման եզրափակիչ մասում մեր հայրենասիրական իներտությունից բորբոքված ու մեր
Այս բլոգասերիալի ընթերցողներին դեռեւս նախորդ սերիաներից հայտնի է, որ սերիալի հերոսները առանձնակի մելոմաններ չեն, որ