Arpi Voskanyan

Հարցնում ես՝ ինչպե՞ս սկսվեց խաղը։ Հաստատ չգիտե՞ս։ Լավ չի՛։ Իհարկե ներելի չէ, բայց ոչինչ, դեռ

Հիմա խաղը դաշտից կենտրոնից սկսելը հեշտացել է, որովհետեւ նոր կանոններով թույլատրված է նաեւ հետ փոխանցում

1994-ի նոյեմբերի 17-ի երեկոյան, անսպասելիորեն, չնչին ինչ-որ բանից, ոչ բայրձրաձայն, բայց հանկարծակի սկսեցի հիստերիկ հռհռալ,

1. Մենք նկարում ենք փակ կամ բաց տարածքում՝ արձանագրելով այն, ինչ հայտնվում է անմիջապես մեր

Գիլանցն ու ես ֆուտբոլ շատ ենք սիրում: Ու էս հարցում մենք իսկի էլ օրիգինալ չենք,

Ես զզվում եմ, որ ինձ դրսում պաչիկով բարեւում են։ Կապ չունի վարակը։ Ես զզվում եմ,

Մեղքս ինչ թաքցնեմ, մինչև հիմա էլ խղճի խայթ ունեմ, որ ցանկացա Մեսրոպին էլ հետս տանել

Ընկերուհիներիցս մեկը մի անգամ ասաց, թե ինքը ոչ միայն գունավոր երազներ է տեսնում, այլեւ դրանք

Երազիս մեջ ինձ ու Մեսրոպին նստացրել էին։ Հա, հա, Մեսրոպ ջան, ինձ ու քեզ փակել

Գիլանցը մարտահրավեր է նետել ինձ, իսկ ես նահանջողներից չեմ: Ասենք՝ լորտու տեսնեմ, կնահանջեմ, շուն գա

Մեսրոպը որ զանգում է՝ ուրախություն է, քանի որ հեռախոսս մեղրեցու հնչերանգով երգում է՝ «Ի՜-ի՞-նչ կա,

Վեր կաց, վեր կաց անկողնուցդ, թամբալացել ես արդեն, քո սովորական ժամին՝ 6-ին արթնանալու փոխարեն՝ մինչեւ