Արփի Ոսկանյան

Մենք վերադառնում էինք Գրաց ծանր մտքերով։ Ճանաչած Եվրոպան ու հոգեբանորեն պատրաստ հրաժեշտ տալու նրան։ Ճանապարհին

Այնուամենայնիվ, այցը Աստծո տուն մեզ ներքին խաղաղություն բերեց։ Եթե մինչ այս մենք սկսել էինք կասկածել,

Տեսնել և նոր մեռնել «Ամերիկայի հայերեն լսած էի հայաստանցիներու անփութության և անպարտաճանաչ ըլլալու մասին և

«Ահա՛, քույրիկ, քեզ մի դրոշ,Որ իմ ձեռքով գործեցի,Գիշերները ես քուն չեղա,Լվացի-արդուկեցի։ Նայի՛ր՝ դա մեր դրոշը

Այս բլոգասերիալի ընթերցողներին դեռեւս նախորդ սերիաներից հայտնի է, որ սերիալի հերոսները առանձնակի մելոմաններ չեն,  որ

Գունդան Ընթերցման հաջորդ օրը մեզ զանգեց նա՝ Ավստրիայի Գրաց քաղաքի բոլոր ներգաղթյալների, իրենց երկրներում դաժան

Երկու փողոց այսկողմ ապրող Պողոսի, նրա ընտանիքի ու զոքանչի համար ձմեռը ձրի ճամփորդություն է դժոխք՝

Ընթերցողը հավանաբար հիշում է, որ ավստրիական Գրաց քաղաքում կարճաժամկետ գրական ապաստան ստացած հայ գրողները դաժան

Մեր հաջորդ հանդիպումը Բիրգիտի հետ էր։ Բիրգիտը մի շատ համակրելի կին էր, գրող, ով նաև

Իվանան Ասուզայի հարևանն էր, կողքի սենյակում էր ապրում, մեզ հրավիրեց իր գործերը նայելու։ Գնացինք։ Ստվերներ