Նազիկ Հակոբյան/Չինա
Քարերի կույտի տակ փռված ձեռք հիշեցնող փշոտ թուփ է։ Կողքին՝դեղնած խոտածածկույտ։ Հետո պատն է ու
This is an optional category description
Քարերի կույտի տակ փռված ձեռք հիշեցնող փշոտ թուփ է։ Կողքին՝դեղնած խոտածածկույտ։ Հետո պատն է ու
Անթերի մարդ չկա, պարզապես ոմանք չեն ուզում տեսնել իրենց թերությունները:(հեղինակային) -Չէ, դու նստի, թող ուրիշը
Է՜հ, պատերազմի ժամանակ շա՛տ բաներ անցան Կաղնուտի գլխով: Շա՜տ: Տղերքը գնացին կռիվ ու նրանց կեսից
Ես հանցագործ եմ: 41 տարեկան: Ծնվել եմ Երևանի 3-րդ մաս կոչվող թաղամասի Զաքարյան փողոցի շենքերից
Տարիներ շարունակ ձգվող սիրո բացատրությունները վերաճել էին սիրավեպի: Ու թեև սիրավեպն իր տեսակի մեջ արտառոց
Ես ու նաև դուք մի հյուլեն ենք ծվարած, դեգերած, քանի անգամ մարագներում խեղդված, սովալլուկ, մերկ
Զենքը ուսիցս հանում եմ, նստում եմ խոնավ քարին, բացում եմ AK-74ի պահպանակը, հրացանի փողը դնում
Անմիջապես աչքովս է ընկնում չորս լեզուներով գրված բավականին մեծ ցուցանակը՝ հայերեն, ռուսերեն, անգլերեն, պարսկերեն՝ «Օգնենք
Գաբրիելին թաղեցին շաբաթ օրը, բայց կիրակի նա արդեն տխուր դեմքով նստած էր տան դիմացի երկար
Սկիզբը՝ այստեղ *** – Դա թուլություն էր, և ես օր օրի հիասթափվում եմ քեզանից, ինձանից։
Հերթական անգամ Մարիաննայի երազն ընդհատվեց այն պահին, երբ Վիգենը պատրաստվում էր ասել այն կարևորը, ինչին
Մեր տունը գյուղի ամենածայրի տունն էր։ Կտրված ոչ միայն գյուղից, այլև աշխարհից։ – Էս մեր