Արփի Ոսկանյան/ՄԱՐԳՈ ՏՈՏԱՅԻ ՈԴԻՍԱԿԱՆԸ
Մարգո տոտան սովորական հայ կին էր, որ մանկուց երազում էր ընտանիք կազմելու մասին։ Երբ լրացավ
This is an optional category description
Մարգո տոտան սովորական հայ կին էր, որ մանկուց երազում էր ընտանիք կազմելու մասին։ Երբ լրացավ
Վաղ առավոտյան մայրը բակից դուրս էր գալիս դաշտում աշխատելու։ Բայց հայրը բացակայում էր. նա վաղուց
Երբևէ աշխարհը փուլ եկե՞լ է ձեր գլխին… Կա ուղիղ 41 աստիճան մինչև մեր տան դռան դիմաց
Բարև՛, մա՜մ։ Մորս շիրմին իր սիրելի կարմիր կակաչները դնելուց օրեր անց ես նույն ծաղկավաճառից սպիտակ
Այս ձմեռը շատ մեղմ էր, կարծես ոչ թե եկել էր սառեցնելու մեզ, այլ մոր քնքշությամբ
Նկարները՝ Նաիրա Մուրադյանի Այդ ձմռանը գարունը շատ ուշացավ։ Արևն աչքիս առաջ ճեղքեց մեր գյուղը պատած
(բոլոր համընկնումները պատահական են) — Եկա՛։ — Բարո՛վ եկար, — անխռով արձագանքեց Բանաստեղծը։ — Դե,
Սևոյի մռութը ջարդել էին: Երեք օր էր ոսկոր կրծելու, ծամելու ուժ չուներ: Միայն լմբլմբացնելով կեղտաջուր
Նա ամաչում էր ասել, որ վիրավոր է։ Սկզբից զինակից ընկերներից էր թաքցնում, հետո երբ ինչ-որ
Շենքում վայրկենապես տարածվեց լուրը, որ երկրորդ հարկի Գոհարի աղջիկ Վարդուհին, որն Ամերիկայում դարձել էր Վարդա,
Սոլակի տերտերը էս Ծնունդին ում տունը մտավ՝ ուշունցը բերնին դուրս եկավ։ – Ադա՛, լափ սարսաղացել