Մարինա Գևորգյան/Առաջ՝ ժպիտով
– Փառիկ քուրի՜կ, ա՛յ Փառիկ քուրիկ, մաման կըսե՝ արի,- Փառիկի մտքի թելը կտրեց հարևանուհու տղայի
This is an optional category description
– Փառիկ քուրի՜կ, ա՛յ Փառիկ քուրիկ, մաման կըսե՝ արի,- Փառիկի մտքի թելը կտրեց հարևանուհու տղայի
Ձյունը նստում էր դանդաղ ու հաստ շերտով։ Փոքրիկ փաթիլները, ասես անտեսանելի ձեռքերով հյուսված, փռվում էին
Ժամը վեցն է: Քաղաքի մոտ ու հեռու թաղերից քայլում են մարդիկ, դուրս են գալիս տներից,
Քանի ժամ է արդեն` հաշվում եմ։ Պատի վրայի նախշերը։ Ապրելուս մնացած րոպեները։ Վերջին երկու օրվա
Աշոտ Մելքոնյանի ոստիկան դառնալու պատճառը հասարակությանը և պետությանը ծառայելու նվիրական ցանկությունը կամ հանցագործության դեմ անհաշտ
Նվիրում եմ Մովսես Մանուկյանին Ահա նա, նստած իմ տան բակում, եկել է ուտելիքի հոտի վրա,
Խավարի մեջ քայլում էր Կիևյան կամրջով: Գիշերվա հազարն էր, ու փողոցը լրիվ դատարկ էր, միայն
Հոգնել եմ ամեն ինչից և հենց դրա համար որոշել եմ գնալ այդ քայլին: Հիմա այնքան
Նունիկի հետ նույն թաղում էինք ապրում, նույն դասարանում էինք սովորում, իրար նման էինք սովորում ու
Երազանքները, իհարկե, կատարվում են, եթե ապրես մինչև էդ օրը։ Կեսգիշերն անց է, այս ժամերին լավ
Կանացի բարեմասնությունների նկատմամբ Ուլիցերյան պատմվածքի հերոս Պարոն Գրականագետի անհագուրդ ցանկասիրությունը թերևս մի քիչ մեղմեր, հնարավոր
Երբ փոքր էի, միշտ երազում էի հովանոցով պատուհանից թռչել, ինձ թվում էր՝ կպահի: Հիմա հասկանում