Գիր

Քլոե Քունին ամերիկացի գրող է (հետաքրքրության շրջանակը՝ ֆեմինիստական շարժում, գլոբալ առողջապահություն, մարդու իրավունքներ)։ «Parent 24/7»

«Գրողուցավ» կայքում ամենաօրյա ռեժիմով գրվող «Կորոնաֆուտբոլ» թիմային վեպին անդրադարձել է «media.am»-ի լրագրող, արվեստի քննադատ Նունե

Ակտուալ թեմա՝ կորոնա վիրուս։ Ակտուլա թեմա՝ բոլորը պոտենցիալ վիրուսակիր, Բոլորը պետենցիալ հիվանդ։ -Բայց ո՞րտեղ։ -Րևանըմ,

Նրանք իսկական են և այսպես են խոսում երեկվանից, մանավանդ երբ ամպում է: Օրվա կեսերին ավելի

Այս մտորումները վերաբերում են ոչ թե համաճարակին, այն նրան, ինչը կարող ենք կռահել՝ հետեւելով, թե

Քնից լեղապատառ վեր թռա։ Առհասարակ այս օրերին լեղապատառ մի բան անելը դարձել է օրվա բնական

1994-ի նոյեմբերի 17-ի երեկոյան, անսպասելիորեն, չնչին ինչ-որ բանից, ոչ բայրձրաձայն, բայց հանկարծակի սկսեցի հիստերիկ հռհռալ,

Գիլանցն ու ես ֆուտբոլ շատ ենք սիրում: Ու էս հարցում մենք իսկի էլ օրիգինալ չենք,

Ես զզվում եմ, որ ինձ դրսում պաչիկով բարեւում են։ Կապ չունի վարակը։ Ես զզվում եմ,

Մեղքս ինչ թաքցնեմ, մինչև հիմա էլ խղճի խայթ ունեմ, որ ցանկացա Մեսրոպին էլ հետս տանել

Երազիս մեջ ինձ ու Մեսրոպին նստացրել էին։ Հա, հա, Մեսրոպ ջան, ինձ ու քեզ փակել