Գիր

***Քաղաքում մարդիկ բախվում են միմյանց ու կոտորակվում,բայց մանրամասների մեջ մտնելու ժամանակ չկա:Քաղաքում կյանքը մասնատվում է

*ավե Բանաստեղծությունմահվան գնացողներըողջունում են քեզախ *արհեստական շնչառությանոչ մի սարքայլևս չի փրկիիմ զառամյալ մուսայինախ *ջահել մուսաներոգեղեն

 Իտալական լրագրին տված հարցազրույցից – Մի՞թե այս հարկադիր ինքնամեկուսացումը նոր տոտալիտարիզմ է նշանակում։ – Ներկայումս

Համալսարանական իմ կյանքի ակտիվությունը ուղիղ համեմատական էր տրամադրությանս անկումներին ու վերելքներին, եղանակի տեսությանը, պայմանավորված գիշերը՝

Իմ երկրում հեղափոխություն ա,ուզում ենք մեր կյանքը փոխենք,լիքը բան որ երեկ անհնար էր,էսօր դարձել ա

Վիրտուալությունը նախ իբրև հեռավար կրթություն հայտնվեց, հետո՝ իբրև ցեղասպանության զոհերի ոգեկոչման արարողություն: Ինձ թվում է՝

Վայրենիք Շինվեց երկինք ու երկիր, շինվեց եվ ծով Սևանիկ ինչ ունեինք, ծախեցինք՝ հասանք էն նույն

Շատ քչերին է հայտնի, որ հայ հասարակական-քաղաքական գործիչ և գրող Շահան Նաթալին (Յակոբ Տէր-Յակոբեան, (կեղծանունը՝

Պոլ Էլյուարի «ԿՅԱՆՔՆ ԱՆՄԻՋԱԿԱՆ» (La Vie immédiate) բանաստեղծությունների ժողովածուից (1932)։ Թոնդրակի թարգմանությամբ։ Սկզբնապես «Աշխարհ-մենություն»-ը հրատարակվել

Բարև, Կորոնա ծյոծյա, եկար-չեկար՝ մեր դռները փակվեցին, մտանք տները: Ութսունիննամյա պապս վկա՝ վախենում ենք քեզնից:

Երբ «բիոքաղաքականություն» հասկացությունը առաջին անգամ մտավ հասարակական դիսկուրսի մեջ, այն ընդունվեց որոշ թերահավատությամբ, քանի որ

Վաղուց էինք զգուշացված, որ մեզ համաշխարհային աղետ է սպասվում համավարակի տեսքով։ Բայց եթե կա մի