Գարուն Աղաջանյան/Իդեա ֆիքս
Երազանքները, իհարկե, կատարվում են, եթե ապրես մինչև էդ օրը։ Կեսգիշերն անց է, այս ժամերին լավ
This is an optional category description
Երազանքները, իհարկե, կատարվում են, եթե ապրես մինչև էդ օրը։ Կեսգիշերն անց է, այս ժամերին լավ
Կանացի բարեմասնությունների նկատմամբ Ուլիցերյան պատմվածքի հերոս Պարոն Գրականագետի անհագուրդ ցանկասիրությունը թերևս մի քիչ մեղմեր, հնարավոր
Երբ փոքր էի, միշտ երազում էի հովանոցով պատուհանից թռչել, ինձ թվում էր՝ կպահի: Հիմա հասկանում
«Բուկֆեստ»-ն արդեն ավարտվել էր, և ամեն մի արժանավոր վայելում էր իր հասանելիք մրցանակն ու թուքումուրը։
Հերթական մղձավանջից վեր թռավ, աչքերը բացեց, թեպետ արդեն չէր էլ հասկանում` այդ գրողի տարած աչքերը
-1- Էլի հավատաց մրգավաճառին, թե բա՝ հասած դեղձով էլ է լավ չիր լինում։ Ճիշտ է
Հենց ներքին ձայնը սկսեց կանացի ձայնով հետը խոսել, միայն այդ ժամանակ հասկացավ, որ մի բան
– Եվա´, ինձ ոչ ոք չի սիրում, բոլորը, բոլոր-բոլորը, ողջ աշխարհն իմ դեմ են դուրս
Զապել Եսայանի «Չխաբող սերը» տպագրվել է Արշակ Չոպանյանի խմբագրած «Ծաղիկ» թերթի 1895 թվականի թիվ 5
20-ում քեզանով հիանում են, քսանից հետո օգտագործում, 50-ում անիմաստ ես, 60-ից հետո մտածում ես ինչպես
Զապել Եսայանի «Կույրը» պատմվածքը տպագրվել է Արշակ Չոպանյանի խմբագրած «Ծաղիկ» թերթի 1895 թվականի թիվ 3
Արդեն երրորդ օրն էր՝ Աշոտը կանգնում էր հայելու առաջ, ձեռքերը պարզում վեր, բռունցք անում, բռնցքամարտիկի