Պատմվածք

     Կանացի բարեմասնությունների նկատմամբ Ուլիցերյան պատմվածքի  հերոս Պարոն Գրականագետի  անհագուրդ ցանկասիրությունը թերևս մի քիչ մեղմեր, հնարավոր

     Երբ փոքր էի, միշտ երազում էի հովանոցով պատուհանից թռչել, ինձ թվում էր՝ կպահի: Հիմա հասկանում

«Բուկֆեստ»-ն արդեն ավարտվել էր, և ամեն մի արժանավոր վայելում էր իր հասանելիք մրցանակն ու թուքումուրը։

Հերթական մղձավանջից վեր թռավ, աչքերը բացեց, թեպետ արդեն չէր էլ հասկանում` այդ գրողի տարած աչքերը

-1- Էլի հավատաց մրգավաճառին, թե բա՝ հասած դեղձով էլ է լավ չիր լինում։ Ճիշտ է

Հենց ներքին ձայնը սկսեց կանացի ձայնով հետը խոսել, միայն այդ ժամանակ  հասկացավ, որ մի բան

– Եվա´, ինձ ոչ ոք չի սիրում, բոլորը, բոլոր-բոլորը, ողջ աշխարհն իմ դեմ են դուրս

Զապել Եսայանի «Չխաբող սերը» տպագրվել է Արշակ Չոպանյանի խմբագրած «Ծաղիկ» թերթի 1895 թվականի թիվ 5

20-ում քեզանով հիանում են, քսանից հետո օգտագործում, 50-ում անիմաստ ես, 60-ից հետո մտածում ես ինչպես

Զապել Եսայանի «Կույրը» պատմվածքը տպագրվել է Արշակ Չոպանյանի խմբագրած «Ծաղիկ» թերթի 1895 թվականի թիվ 3

Արդեն երրորդ օրն էր՝ Աշոտը կանգնում էր հայելու առաջ, ձեռքերը պարզում վեր, բռունցք անում, բռնցքամարտիկի

Վերջերս էլ գլխացավով չի արթնանում։ Ոչինչ էլ չի փոխվել, դե, նկատի ունի՝  բարձը նույնն է,