Գևորգ Տեր-Գաբրիելյան / Ծամել ճանճ
Բոլորը բաժանվում են՝ սրանք միավորվում: Թարս են: Ինչպես միշտ: Վերջապես: Վաղուց ժամանակն է: Եթե, իհարկե,
Բոլորը բաժանվում են՝ սրանք միավորվում: Թարս են: Ինչպես միշտ: Վերջապես: Վաղուց ժամանակն է: Եթե, իհարկե,
Լեզվաբանական մի համակարգից եմ ուզում սկսել՝ Պրահայի դպրոցի զարգացրած հնչույթաբանությունից, որ կառուցվածքային լեզվաբանության ուղղություններից է:
Ապակու վրայից հուսահատությունս եմ քերում, Եղունգներով: Կոկորդս լի է գազազած մեղուներով, Փեթակ եմ: Ես կգոռամ,
«Թվում էր` հայրն այնտեղ գործիք է պահում` խարտոց, աքցան կամ մուրճ. տղան չէր կարողանում հայացքը երկար
Մենք ճյուղ չենք, որ չորանանք, հետո էլի ծաղկենք, մենք մարդ ենք, ով եթե ծաղկելու էլ
Տեքստի հեղինակն է Խավիեր Էրնանդեսը, հեղինակի մասին ոչ մի այլ տեղեկություն ցավոք չկա: Տեքստը առաջին
Եկա տուն, վրայիցս հանեցի կաղապարող ու անհանգստացնող ամեն ինչ, նստեցի կոմպի մոտ ու սկսեցի գրել:
Այն ո՞վ է, այն ո՞վ… Վսեմաշուք դոկտոր է նա, մեծ գրագետ, Գիտի յոթ–ութ լեզու, որից
Ես գալիս եմ «Կետիկնոց» («Վերնիսաժ») սրճարան՝ ինձ ցույց տալու, միանգամից շատերին տեսնելու, նրանցից քչերն են,
Այն ո՞վ է, այն ո՞վ… Դիպլոմ չունի, բայց գերազանց Սովորել է հինգ տարի նա, Սակայն
Ի՞նչ եփել այսօր։ Ինձ թվում էր՝ սա աշխարհի ամենահասարակ հարցն է՝ նույնքան հասարակ պատասխանով. –
*** Քաղաքապետը վեց տեղակալ ունի օրական ծեծում է մեկ տեղակալի