ԿՈՐՈՆԱՎՖՈՒՏԲՈԼ 36 /Խաղ «վռո մեջ»-ով/ Գրիգոր Գրիգորյան
Մմմդաաա՜․․․ Դեռ Սովետից ժառանգած ուրախության էսպիսի պոռթկումով ժպիտը դեմքիս մտածում եմ, թե՝ ա՛յ բալամ, էս
Մմմդաաա՜․․․ Դեռ Սովետից ժառանգած ուրախության էսպիսի պոռթկումով ժպիտը դեմքիս մտածում եմ, թե՝ ա՛յ բալամ, էս
Էս տնաշենի Մեսրոպի մոտ ոնց որ թե «գո՜-ո՜լ» գոռալը «խասյաթ ա դառել»։ Գնդակը դաշտի որ
Մեր թիմի Մարինա Գևորգյանը այնպիսի մի պաս է տվել, որ եթե չբռնեմ ու գոլ չխփեմ,
Արդեն պատրաստվում էի դաշտում հարմար դիրք դուրս գալ՝ մի լավ փոխանցում ստանալու եւ ինքս էլ
Բարև, Կորոնա ծյոծյա, եկար-չեկար՝ մեր դռները փակվեցին, մտանք տները: Ութսունիննամյա պապս վկա՝ վախենում ենք քեզնից:
Երբ «բիոքաղաքականություն» հասկացությունը առաջին անգամ մտավ հասարակական դիսկուրսի մեջ, այն ընդունվեց որոշ թերահավատությամբ, քանի որ
Ուրեմն, էս քանի օրը ոտս կախ էի գցել, հետևում էի մեր կորոնաֆուտբոլային ընթացքին, հիանում փոխանցումներով,
Վաղուց էինք զգուշացված, որ մեզ համաշխարհային աղետ է սպասվում համավարակի տեսքով։ Բայց եթե կա մի
Վերջապես շպռտված «Գրողուցավի» դաշտ եմ մտնում ու … վայ մամա ջան, էս ինչ արեցի, ինձ
Քլոե Քունին ամերիկացի գրող է (հետաքրքրության շրջանակը՝ ֆեմինիստական շարժում, գլոբալ առողջապահություն, մարդու իրավունքներ)։ «Parent 24/7»
«Գրողուցավ» կայքում ամենաօրյա ռեժիմով գրվող «Կորոնաֆուտբոլ» թիմային վեպին անդրադարձել է «media.am»-ի լրագրող, արվեստի քննադատ Նունե
Մեր ֆուտբոլային թիմում կռիվ է ընկել։ Գևորգ Գիլանցը ինձ դարպասպահի դիրքերում է տեսնում։ Այսինքն՝ ես