Վարդան Ջալոյան

Մարտիրոս Սարյանի նկարներում առկա է մի կենսազգացողություն, որը նրան դարձրեց «ամենահայկական» արվեստագետը: Դա վերաբերում է

Երկու պատմվածք իմ ուշադրությունը գրավեց․ մեկը Արփինե Վարդանյանի «Ուժը», մյուսը՝ Դիանա Մելիք-Սարգսյանի «Երեք հացը», երկուսն

Չարենցի ամենասիրված բանաստեղծություններից է․ Լուսամփոփի՜ պես աղջիկ՝ աստվածամոր աչքերով,Թոքախտավոր, թափանցիկ, մարմինի պես երազի.Կապո՜ւյտ աղջիկ, ակաթի

Թումանյանը իր «Մարոյի» մասին գրում է․ Ահա պատմեմ ձեզ մի դեպք,Մի պատմություն, որ երբեքՀիշատակով տըխրալիՍըրտիս

Մի անգամ երազում տեսա Օպերայի մոտ գտնվող ծառերից մեկը։ Գիշեր էր։ Հանկարծ տեսա, որ նրա

Սկիզբը՝ այստեղ Բ. Խորհրդահայ բռնակցված պատմավեպը Խորհրդահայ պատմավեպի մասին առաջին անդրադարձերից մեկը գրել է հայտնի

Ա. Բոլշեւիզմից Ստալինիզմ. պատմականության ողբերգությունը Պատմավեպը մեր գրականության ամենատարածված ժանրն է։ Ու նաեւ ամենահեղինակավոր, ինչպես

Ստելը եւ խաբելը թվում են անտարբերելի։ Բայց ակնհայտ է, որ ստելը մտավոր է, խաբելը՝ պերֆորմատիվ,

Մաս I. Ֆեյքից հետո, ճշմարտությունից հետո Ա. Հովհաննես Թումանյանը եւ հետճշմարտությունը Լինում է, չի լինում՝

Ա. Թանատոլոգիան Սուսաննա Հարությունյանի արձակում Սուսաննա Հարությունյանի «Երթևեկություն» պատմվածքում ջահել բժիշկի ջանքերով ծերունին ետ է

Ինչո՞ւ պատկեր՝ «Իդիլիա»: Սա նշանակում է, որ մենք պարտադրված ենք լինել հանդիսատես: Ո՞րն է հելենիստական

Գրականության սկիզբը Հոմերոսն է, նրա էպոսները՝ «Ոդիսականը» և «Իլիականը»: Հին Հունաստանը նաև դեմոկրատիայի, քաղաքականության, հանրային