Գրիգոր Գրիգորյան

Երազումս Քավոր Գագոյին տեսա․ Աբովյան փողոցով բարձրանում էի վեր, ձախում՝ բացօթյա սրճարանի անկյունում, կոկիկ հագնված

Ավանդույթի համաձայն՝ ժամը 23:15-ին Սեթոն վերցրեց իր հաստ խալաթը և շտապեց լոգարան։ Մինչ ցնցուղ ընդունելը

Երբ ոտքս դրի կարմիր գորգին, միտս եկավ 23-ի ամառը: Վանաձորի Հայք հրապարակում ԿԳՄՍ նախարարության կողմից

Առավոտյան շուտ զարթնեցի ու սովորության համաձայն դիմեցի արհեստական բանականության ծնունդ «Ալիսային»․  — Ալիսա՛, վկլյուչի ուտրեննեյե

Դիակը համաչափ շնչում էր։ Ես զարմանքով նայում էի սենյակում հավաքված մարդկանց, որոնք անտարբեր կանգնած էին

«Այսուհետև հայրապետ չես, — ասաց, — դուրս եկ ու ոտքով շարունակիր ճանապարհդ, ինչպես արժան է

Վերջերս իմ կյանքում մի լուրջ ու անհաղթահարելի խոչընդոտ է հայտնվել․ այդ խոչընդոտի անունը Բուբուլ է,

Արփին միացրեց թարթիչն ու, կտրելով Տիգրան Մեծ պողոտան, մոտեցավ Հանրապետության Հրապարակի շրջանին։ Մի քանի մեքենայի

Գագոյին 2 ժամ առաջ էին թաղել, ու գյուղի ավանդույթների համաձայն քելեխի սեղանին միայն տղամարդիկ էին

Լսվեց երկու նրբագեղ թակոց, և դուռը բացվեց։ Երիտասարդն անվստահ քայլերով ներս մտավ և իր հետևից

Ես նախկին VIP մարմնավաճառ եմ, ես կույս եմ։ անհայտ գրիչ Պորսեմ Առաջին Ավագ ——————————————————————– Էս

Էրեբունի թանգարանում  աղմուկ հանած (բառիս բուն իմաստով) ռուս զույգը, տեղի ունեցածի հնչեղությունից ոգևորված, որոշել էր