Արփի Ոսկանյան

Մին՝ մանկան պես լաց է լինում,Մին՝ ոռնում է զերթ գազան. Ամբողջ այս պատմությունը սկսվեց նրանից,

Եֆիմ Գրիգորյեւիչը հանեց ճտքավոր կոշիկն ու ցույց տվեց ինձ իր ոտքը։ Առաջին հայացքից որեւէ հետաքրքիր

Մոտեցող հեղափոխության ձայնը Սկզբում, երբ ամեն ինչ լուռ էր,մի ձայն կար գիշերվա մեջ՝տագնապալի, ներսը տակնուվրա

Քաղաքական գործիչ է այս առանձնյակը, Գործի անունն է պահպանել իր քամակը․ Ամենուր, ուր նրան ես

Այն ո՞վ է, այն ո՞վ… Կարմիր չէ հաստատ,Ստուգված սև է,Սևությունը այդԶըռ- ակներև է՝Այնքան, որ ոչ

«Երիտասարդ բժշկի գրառումները» պատմվածաշարից Եթե ​​մարդը խուլ, գյուղական ճամփեքով ձի չի քշել, ես էդ մասին

Հիմա մեզ գիտունները դաս են տալիս, թե յուղաներկով պետք չէ նկարել այնպես, ինչպես տեսնում ես։

Մեր տունը լիքը ճամպրուկ ու պայուսակ է, շարժվելու տեղ չկա։ Մենք գնում ենք։ Չգիտեմ՝ ուր

«Փոխակերպման» շամանական ծեսերում հոգեմետ բույսերի կիրառմամբ և այլ պրակտիկաների օգնությամբ (ծոմապահություն, պար, խարանում, դաջվածք, մարմնի

Կար-չկար, մի իտալացի մարդ կար,Ոմանք նրան համարում էին խաբեբա, խարդախ ու զեղծարար,Բայց նա չէր նեղանում,Քանզի