Բանաստեղծություն

FATUM Տիկին Էլիզի Հիշատակին Մութ ճանապարհին դեգերում է դեռ Հազարաչքանի Գաղտիքը Անմեղ, Խարխափելո՞ւ է-Մեծ բախտին

Այն ծննդյան օրը  Անմոռանալի ծննդյան օր էր՝ ամենասարսափելին։ Դատարկ էր նրա տեղը սեղանի մոտ։ Սեղանի կենտրոնում չկար

***…ձեռքս մեկնեցի դեպի ճերմակած-ալիք մազերը,մի քանի փշուր սպիտակ ամպ թափվեց հորս գլխից։Նա արդեն հրեշտակ էր.

Դիրիժաբլ Եկ  փախչենք այս երկրից՝ ծանր, ժանգոտ,հին խողովակներով, հին տանիքներով լի,Եվրոպան վարդագույն դիրիժաբլ էև կթռցնի 

*** Իմ որդին առաջին դասարանցի է,ամեն առավոտ նրան ուղեկցում եմ դպրոց՝ուսման, հեքիաթի, հույսերի ճանապարհով․․․Այդպես ինձ

մակ մենքծայրաստիճան անհանգստացած ենքտարածաշրջանում իրավիճակի սրացումիցև կոչ ենք անումանհապաղ դադարեցնելռազմական գործողությունները մենքցանկանում ենք հիշեցնելմեր անվտանգության

*** Եթե աշխարհի բոլոր ծառերըմիանային իրար,ինչպիսի մեծ մի ծառ կլիներ:Եթե աշխարհի բոլոր կացիններըմիանային իրար,Ինչպիսի մեծ

Խաչմերուկներ՝ գրելու համար Գրելը հորինել են պատմությունների համար,որոնք պետք է գլխից ռադ անել։Իրականությանը հանդիպելու համար:Ուղիղ

Վիշտք հայուն Փոխանակ քաղցր օրորներու, հայրենի՛ք,Օրրանիս քով մայրիկս ըզքեզ միշտ ողբաց,Համբույրին հետ շիթ մ՚ըզգացի արտասվաց,Աչերս

Ապոկալիպսիս Հե՜յ, դուք`«ճշտի» մեջ թաղվածներ.սեմուշկա լափող, գարեջուր խմող, ուղտի պես թքող, սևազգեստ, ակնոցավոր,քիթը ծուռ, անողնաշար,ճկույթի եղունգը ցցած`դասական քծնող, «մարդաչնման`

ՀԱՅԱՍՏԱՆ Գիտես ինչ, Հայաստան,քեզ հետ մենք այնքաներկար ենք ապրել,որ մեր ծիծաղն ու լացըդարձել է մոր-մանկան

* * * Սերը երբեմն այսպիսին էլ է լինում՝աղքատ մարդու սառնարանի նման․առավոտյան բացում ես՝ բան