Պատմվածք

Մթության մեջ ափերս չէին երևում, բայց «մազոլներս» մրմռում էին, մատներս ներսից տաքացել ու զարկերակի նման

Մենակյաց ու անխոս Բեգլարին բոլորը գիտեին: Քանի՞ տարեկան էր՝ ինքն էլ չէր հիշում. նրա բոլոր

— Գիտե՛մ, գիտե՛մ,— ուշանալու համար սկսեց արդարանալ քույրս,— չէի կարում կտրվել էդ անտեր պլանշետից, կներե՛ս։

«Իսկական գրողը միշտ էլ մոլի ընթերցող է։ Սկզբում կարդում է հաճույքի համար, հետո սովորում է,

– Չեմ ուզում,– ասում էր մայրս,– չեմ ուզում՝ իմ երեխան աղավաղվի, նա պիտի հայերեն իմանա,

Լուռ, արծաթաշող գիշեր է. ձյուն է ու լուսին։ Փայլում է ձյունը տանիքների վրա, փայլում է

Փամփուշտը սուրում է, սուրում ու չի էլ գիտակցում, որ ճախրանքի այդ պահին ինքն է աշխարհի

Հատված «Չեռնոբիլյան աղոթք․ ապագայի քրոնիկոն» գրքից Ձեզ փաստ՞եր են հարկավոր, այն օրերի մանրամասնե՞րը, թե՞ իմ

Հեռախոսը շարունակում էր համառորեն մոլեգնել, ուստի ես պոկ եկա Նատաշայից եւ վերցրի խոսափողը․-Յես, այ էմ

(Առաջին անգամ հրապարակվել է 2012 թվականին, «Գրողուցավ» կայքում եւ նույն թվականին ստացել «Գրողուցավի» մրցանակը) Այս

Սկզբում տանկը մի քիչ  վախեցնում էր Դավիթին: Հետո  ինքը տանկին սովորեց, տանկը՝ իրեն: Հարմարվեցին, հարազատացան,

Նրանք իսկական իդեալիստներ էին, երկուսն էլ` Նոր Անգլիայից, բայց ճիշտ կլինի պատմությունը սկսենք սկզբից՝ պատերազմից