Պատմվածք

«Ծուռմռտիկ ատամներով ու անկանոն քթերով, կնոջ համբույր չզգացած, սեփական քրտինքի հոտից չամաչող, պարելիս ձեռքերի շարժումները

Շուշանը մի պստիկ, լղար կին կուչ էր եկել իրենց տան անկյունում: Այդ տուն կոչվածը մի

Տան որ հատվածում էլ լինեիր, կլսեիր՝ Վանն ինչպես է իր «Niva»-ով մտնում բակ։ Եթե նրա

Հարցն արդիականություն ստացավ «Տապակնաց» բացօթյա ներկայացումը հայրենի անդաստաններում բեմադրելուց անմիջապես հետո։ Ավելի ճիշտ, ամեն ինչ

Պապը քնում էր աչքերը կիսաբաց, ելնում էր շատ վաղ, քայլում էր այնպես, ասես ոտքը գետին

Սկիզբը՝ այստեղ Եկա հաջորդ հետազոտությանը: Բժշկուհի-սոնոգրաֆիստը խիստ անհանգստացած ասաց. – Դուք ձվարանների կիստաներ ունեք, բավականին

– Առավոտյան ութն անց կես սկսում են վիրահատությունս… – Ութն անց կես հիվանդանոցում պիտի լինենք,

Մեր մանկության տարիներին մարդիկ այդքան հեռացած չէին իրարից, ինչքան այսօր։ Առաջ հարևանների տների բակերը իրարից

Վսեմաշուք համերգից հետո, ինչպես հերթական իր գրառման մեջ որակել էր երկրի առաջնորդը, Ջենիֆեր Լոպեսը հրավիրված

Ջերմուկից դուրս՝ ձոր տանող ճանապարհին, այժմ էլ մի հին մատուռ կա։ Երբ փոքր էր, տատն

Մարգո տոտան սովորական հայ կին էր, որ մանկուց երազում էր ընտանիք կազմելու մասին։ Երբ լրացավ