Պատմվածք

Բոլորը դրախտ են ուզում, բայց ոչ ոք չի ուզում մեռնել: Լույսի աղոտ ցոլքերը բյուր ասեղների

Ուայնսբուրգի փողոցներում առատ ձյուն էր նստել։ Այն սկսել էր տեղալ առավոտյան ժամը տասից։ Հանկարծ ուժեղ

Ձմեռվա առաջին ձյունն էր գալիս։ Որոշ տեղերում այն նստում էր, որոշ տեղերում դառնում էր ցեխ

Հին է գյուղի հիշողությունը, շատ հին, բայց կա ու կլինի այնքան ժամանակ, քանի դեռ գյուղը

– Ժպտացե՛ք, այ, այսպես, լավ է, լավ։ -Վերջ,-հինգ րոպեից նկարները պատրաստ կլինեն,-ասաց լուսանկարիչը։ Մինչ նա

-Գերեզմանները տարածվելու սովորություն ունեն՝ նամանավանդ պատերազմի ժամանակ: -Այստեղ նախկինում ծիրանի այգիներ են եղել։ -էն պահակին

Մոնիկա Արաք դե Նյեկոն (Monica Arac de Nyeko) (ծն. 1979թ.) ուգանդացի գրող է՝ կարճ պատմվածքների

Տկլոր, ես կասեի` չփլախ, ավելի լավ է հնչում՝ համարյա չափալախի պես։ Նրա մերկությունը դադարել էր

Եթե երիտասարդ մայր չլիներ, միանգամից տուն կգնար, ոչ թե զբոսայգում մենակ նստած կմտածեր այն մասին,

Համուլը ամեն ինչ անում էր, որ հանկարծ Սուրբ հոգին  իր մեջ չմտնի ու չխարխլի ողջ կյանքի

«Պարտքով ապրանք չի տրվում» գրվածքը փակցված էր Սուրիկի մթերային խանութի դռանը։ Յուրաքանչյուր ամսվա կեսից այս

Սեռական բռնությանը առնչվող հանդիպմանը մասնակցում էին չորս իգական և մեկ արական սեռի ներկայացուցիչներ։ Արականը արտիստ