Սեդա Մինասյան/Գոքորի հավերը
Մեր մանկության տարիներին մարդիկ այդքան հեռացած չէին իրարից, ինչքան այսօր։ Առաջ հարևանների տների բակերը իրարից
This is an optional category description
Մեր մանկության տարիներին մարդիկ այդքան հեռացած չէին իրարից, ինչքան այսօր։ Առաջ հարևանների տների բակերը իրարից
Հարավի սրտում մխրճված Ողջի գետը զարդարել էր քաղաքն իր ողջ գեղեցկությամբ։ Ջրերն իրենց երկար ու
Վսեմաշուք համերգից հետո, ինչպես հերթական իր գրառման մեջ որակել էր երկրի առաջնորդը, Ջենիֆեր Լոպեսը հրավիրված
Ջերմուկից դուրս՝ ձոր տանող ճանապարհին, այժմ էլ մի հին մատուռ կա։ Երբ փոքր էր, տատն
Մարգո տոտան սովորական հայ կին էր, որ մանկուց երազում էր ընտանիք կազմելու մասին։ Երբ լրացավ
Վաղ առավոտյան մայրը բակից դուրս էր գալիս դաշտում աշխատելու։ Բայց հայրը բացակայում էր. նա վաղուց
Երբևէ աշխարհը փուլ եկե՞լ է ձեր գլխին… Կա ուղիղ 41 աստիճան մինչև մեր տան դռան դիմաց
Բարև՛, մա՜մ։ Մորս շիրմին իր սիրելի կարմիր կակաչները դնելուց օրեր անց ես նույն ծաղկավաճառից սպիտակ
Այս ձմեռը շատ մեղմ էր, կարծես ոչ թե եկել էր սառեցնելու մեզ, այլ մոր քնքշությամբ
Նկարները՝ Նաիրա Մուրադյանի Այդ ձմռանը գարունը շատ ուշացավ։ Արևն աչքիս առաջ ճեղքեց մեր գյուղը պատած
(բոլոր համընկնումները պատահական են) — Եկա՛։ — Բարո՛վ եկար, — անխռով արձագանքեց Բանաստեղծը։ — Դե,