Վարդան Ջալոյան / Սրճարանը՝ որտեղ սիրում են քաղաքը
Ես գալիս եմ «Կետիկնոց» («Վերնիսաժ») սրճարան՝ ինձ ցույց տալու, միանգամից շատերին տեսնելու, նրանցից քչերն են,
Ես գալիս եմ «Կետիկնոց» («Վերնիսաժ») սրճարան՝ ինձ ցույց տալու, միանգամից շատերին տեսնելու, նրանցից քչերն են,
Ի՞նչ եփել այսօր։ Ինձ թվում էր՝ սա աշխարհի ամենահասարակ հարցն է՝ նույնքան հասարակ պատասխանով. –
*** Քաղաքապետը վեց տեղակալ ունի օրական ծեծում է մեկ տեղակալի
ԽՍՀՄ-ի փլուզումից հետո Հայաստանում սկսվեցին ազատականացման ու դեմոկրատացման պրոցեսներ, որ քաղաքականության մեջ ու հասարակության կյանքում
Առաջին տիկնոջ տրամադրությունը շատ բարձր էր, քանի որ հրաշալի օր էր անցկացրել. առավոտյան երկար` մինչեւ
Իմ սենյակի լուսամուտը բացվում է մի փողոցի վրա, ուր քաղաքապահ ոստիկան չի կանգնում։ Ինչ ասել
Այսօր նույնիսկ իրենք իրենց ռադիկալ հետմարքսիստներ կոչողները հաստատում են, որ անջրպետ կա քաղաքակնության և բարոյականության
– Մեր հասարակության մեջ անընդհատ դժգոհություն կա գրողներից, որոնք չեն խառնվում քաղաքականությանը, մյուս կողմից «խառնվել»
Գաբրիել Գարսիա Մարկեսի և Մարիո Վարգաս Լյոսայի՝ 60-ականների վերջին Լիմայում կայացած համատեղ հանրային ելույթի տեքստը
Ո՞ւմ ծանոթ չէ հայ գնչուի խորհրդավոր կերպարը Գաբրիել ԳարսիաՄարկեսի «Հարյուր տարվա մենություն» վեպից: Վեպի` հայ
Ավիացիոն դպրոցի պահակ Գրիգորի Կոսոնոսովը գնաց գյուղ՝ արձակուրդ։– Դե ինչ, ընկեր Կոսոնոսով,- մեկնելուց առաջ ասում
Փակ սահմանի անցուդարձը Հայերի ու թուրքերի միջեւ գոյություն ունեցող հարյուրամյա պաշտոնական ու համառ լռության խորքերից