Բանաստեղծություն

Ոտաբոբիկ աղջիկը Ոտաբոբիկ այն աղջկանԵս երբևէ չեմ մոռանա:Տանջվում էին ոտքերն այնքան,Երբ փողոցով անցնում էր նա:

Ու նորից խնձորն այս,ու նորից խնձորը … ու նորից դրախտը մերես եմ ոչնչացնում,ու նորից ձեռքդբռնելու

Հանս Տիլլը ծնվել է 1954 թվականին, Բադեն-Բադենում (Գերմանիա)։ Հայդելբերգի համալսարանում ուսումնասիրել է լեզուներ, այդ թվում՝

Սեր իմ Հիմա տաք է ,սեր իմ։Այսուհետ տաք է լինԵլու:Վառ, շողշողան շորերով, ծղոտե գլխարկներով,բարկ երեկոներ

Անդրե Շինկելը գերմանացի ժամանակակից բանաստեղծ է, ծնվել է 1972 թվականին Սաքսոնիայի Էյլենբուրգ քաղաքում։ 1988–1991 թվականներին

աչքերդ բացում ես՝լույսը ծակեց.ես եմ:ձայների հաճախականությունըտատանում ա հավասարակշռությունդ.ես եմ:օդը անցնում ա քթովդ,մրմռացնում մազանոթներդ.ես եմ:լցվում ա

ափսոս, հայրենի՛ք,բառերի գերեզման ես,կոր ողնաշար ես,մենք կիսում ենք այս վիշտը թե՛ հիմա, թե՛ միշտ շատը

Ավգուստա Լաարը ապրում է Վիեննայում և Մյունխենում։ Նրա ստեղծագործությունը ներառում է արվեստի տարբեր ճյուղեր եւ

քանդված։քաղաք։ մոխրաման։ սիգարետ։ կիսահանգ։աչքերիս մեջ ժպիտ։ ծածուկ օրեր։ անլամազ։գրվելու ճիգեր։ պատշգամբից։թափ առնելու անփորձություն։ -ինձ թափ

* Զրուցելով Արփի Ոսկանյանի հետ1 եւ ահա երկնքից փետուրներ են թափվում`սրածայր ու փարթամ, նրանցով լույսն