Պատմվածք

Ժամը վեցն է: Քաղաքի մոտ ու հեռու թաղերից քայլում են մարդիկ, դուրս են գալիս տներից,

Աշոտ Մելքոնյանի ոստիկան դառնալու պատճառը հասարակությանը և պետությանը ծառայելու նվիրական ցանկությունը կամ հանցագործության դեմ անհաշտ

Նվիրում եմ Մովսես Մանուկյանին Ահա նա, նստած իմ տան բակում, եկել է ուտելիքի հոտի վրա,

Խավարի մեջ քայլում էր Կիևյան կամրջով: Գիշերվա հազարն էր, ու փողոցը լրիվ դատարկ էր,  միայն

Հոգնել եմ ամեն ինչից և հենց դրա համար որոշել եմ գնալ այդ քայլին: Հիմա այնքան

Նունիկի հետ նույն թաղում էինք ապրում, նույն դասարանում էինք սովորում, իրար նման էինք սովորում ու

     Կանացի բարեմասնությունների նկատմամբ Ուլիցերյան պատմվածքի  հերոս Պարոն Գրականագետի  անհագուրդ ցանկասիրությունը թերևս մի քիչ մեղմեր, հնարավոր

     Երբ փոքր էի, միշտ երազում էի հովանոցով պատուհանից թռչել, ինձ թվում էր՝ կպահի: Հիմա հասկանում

«Բուկֆեստ»-ն արդեն ավարտվել էր, և ամեն մի արժանավոր վայելում էր իր հասանելիք մրցանակն ու թուքումուրը։

Հերթական մղձավանջից վեր թռավ, աչքերը բացեց, թեպետ արդեն չէր էլ հասկանում` այդ գրողի տարած աչքերը