Պատմվածք

Այս ձմեռը շատ մեղմ էր, կարծես ոչ թե եկել էր սառեցնելու մեզ, այլ մոր քնքշությամբ

Նկարները՝ Նաիրա Մուրադյանի Այդ ձմռանը գարունը շատ ուշացավ։ Արևն աչքիս առաջ ճեղքեց մեր գյուղը պատած

(բոլոր համընկնումները պատահական են) — Եկա՛։ — Բարո՛վ եկար, — անխռով արձագանքեց Բանաստեղծը։ — Դե,

ն   ա   խ   ԵՎ   ա   ռ   ա   ջ

Նա ամաչում էր ասել, որ վիրավոր է։ Սկզբից զինակից ընկերներից էր թաքցնում, հետո երբ ինչ-որ

Շենքում վայրկենապես տարածվեց լուրը, որ երկրորդ հարկի Գոհարի աղջիկ Վարդուհին, որն Ամերիկայում դարձել էր Վարդա,

Սոլակի տերտերը էս Ծնունդին ում տունը մտավ՝ ուշունցը բերնին դուրս եկավ։ – Ադա՛, լափ սարսաղացել

Իրական պատմության հիման վրա Զգալով, որ գրոհը հաջողություն չունեցավ, հակառակորդը ետ քաշվեց, վերադասավորվելու և նոր

Մեր թաղ հասնող նամակները՝ կարճ, հակիրճ, պարզ, բայց շնչակտուր անող էին: Նամակաբերը ում դռանը կանգներ,

Երբ 19․․․ թվին թուրքերը գրավեցին Կարսը՝ երիտասարդ ենթասպա Վահրամը, որ լավ երգչի համբավ ուներ իր

-Աղջիկ ջան, էդ լուսամուտը փակի,-երրորդ նստարանից մի կին ասաց դիմացի աղջկան՝ վերջինիս ուսը հրելով։ -Շոգ