Գրիգոր Գրիգորյան/Բանաստեղծը կարծում էր՝ Աստված չկա
(բոլոր համընկնումները պատահական են) — Եկա՛։ — Բարո՛վ եկար, — անխռով արձագանքեց Բանաստեղծը։ — Դե,
This is an optional category description
(բոլոր համընկնումները պատահական են) — Եկա՛։ — Բարո՛վ եկար, — անխռով արձագանքեց Բանաստեղծը։ — Դե,
Սևոյի մռութը ջարդել էին: Երեք օր էր ոսկոր կրծելու, ծամելու ուժ չուներ: Միայն լմբլմբացնելով կեղտաջուր
Նա ամաչում էր ասել, որ վիրավոր է։ Սկզբից զինակից ընկերներից էր թաքցնում, հետո երբ ինչ-որ
Շենքում վայրկենապես տարածվեց լուրը, որ երկրորդ հարկի Գոհարի աղջիկ Վարդուհին, որն Ամերիկայում դարձել էր Վարդա,
Սոլակի տերտերը էս Ծնունդին ում տունը մտավ՝ ուշունցը բերնին դուրս եկավ։ – Ադա՛, լափ սարսաղացել
Իրական պատմության հիման վրա Զգալով, որ գրոհը հաջողություն չունեցավ, հակառակորդը ետ քաշվեց, վերադասավորվելու և նոր
Մեր թաղ հասնող նամակները՝ կարճ, հակիրճ, պարզ, բայց շնչակտուր անող էին: Նամակաբերը ում դռանը կանգներ,
Երբ 19․․․ թվին թուրքերը գրավեցին Կարսը՝ երիտասարդ ենթասպա Վահրամը, որ լավ երգչի համբավ ուներ իր
-Աղջիկ ջան, էդ լուսամուտը փակի,-երրորդ նստարանից մի կին ասաց դիմացի աղջկան՝ վերջինիս ուսը հրելով։ -Շոգ
Քարերի կույտի տակ փռված ձեռք հիշեցնող փշոտ թուփ է։ Կողքին՝դեղնած խոտածածկույտ։ Հետո պատն է ու
Անթերի մարդ չկա, պարզապես ոմանք չեն ուզում տեսնել իրենց թերությունները:(հեղինակային) -Չէ, դու նստի, թող ուրիշը