Պատմվածք

Մեր թաղ հասնող նամակները՝ կարճ, հակիրճ, պարզ, բայց շնչակտուր անող էին: Նամակաբերը ում դռանը կանգներ,

Երբ 19․․․ թվին թուրքերը գրավեցին Կարսը՝ երիտասարդ ենթասպա Վահրամը, որ լավ երգչի համբավ ուներ իր

-Աղջիկ ջան, էդ լուսամուտը փակի,-երրորդ նստարանից մի կին ասաց դիմացի աղջկան՝ վերջինիս ուսը հրելով։ -Շոգ

Քարերի կույտի տակ փռված ձեռք հիշեցնող փշոտ թուփ է։ Կողքին՝դեղնած խոտածածկույտ։ Հետո պատն է ու

Անթերի մարդ չկա, պարզապես ոմանք չեն ուզում տեսնել իրենց թերությունները:(հեղինակային)       -Չէ, դու նստի, թող ուրիշը

Է՜հ, պատերազմի ժամանակ շա՛տ բաներ անցան Կաղնուտի գլխով: Շա՜տ: Տղերքը գնացին կռիվ ու նրանց կեսից

Տարիներ շարունակ ձգվող սիրո բացատրությունները վերաճել էին սիրավեպի: Ու թեև սիրավեպն իր տեսակի մեջ արտառոց

Ես ու նաև դուք մի հյուլեն ենք ծվարած, դեգերած, քանի անգամ մարագներում խեղդված, սովալլուկ, մերկ

Զենքը ուսիցս հանում եմ, նստում եմ խոնավ քարին, բացում եմ AK-74ի պահպանակը, հրացանի փողը դնում

Անմիջապես աչքովս է ընկնում չորս լեզուներով գրված բավականին մեծ ցուցանակը՝ հայերեն, ռուսերեն, անգլերեն, պարսկերեն՝ «Օգնենք

Գաբրիելին թաղեցին շաբաթ օրը, բայց  կիրակի  նա արդեն տխուր դեմքով նստած էր տան դիմացի երկար