Հովիկ Մխիթարյան/Մահը
-Աշո՛տ․․․ -Ահմե՛դ․․․ Նրանց միջև, մոտիկ, հեռավոր մի տեղ կանգնեց մահը։ Լարված իրար էին նայում՝ մահվան
This is an optional category description
-Աշո՛տ․․․ -Ահմե՛դ․․․ Նրանց միջև, մոտիկ, հեռավոր մի տեղ կանգնեց մահը։ Լարված իրար էին նայում՝ մահվան
Շուշին` բակի բարձրահասակ թթենին, ծեր բակի ամենաջահել բնակիչներից էր: Տարիքով գուցե մեծ էր, բայց շատ
1 Տղան քանի օր է` գալիս էր Բլուր: Ման էր գալիս արահետներով, կանգնում էր տապանաքարերի
– Մի օր ծով կգնանք,- ասում էր մերս ու հերթական 500 դրամանոցը նետում բանկայի մեջ։
Նորից ամառ էր։ Սերինեն սովորություն ուներ ամեն ամառ հագուստից բացի վերադասավորելու նաև անձնական իրերը՝ փաստաթղթերը,
Սաքոյի մանկամարդ կինը` շարժուն, ճտպտան մի արարած, ներս ընկավ քրոջ տուն, շեմին գայթած փափլիկ շան
Արփին միացրեց թարթիչն ու, կտրելով Տիգրան Մեծ պողոտան, մոտեցավ Հանրապետության Հրապարակի շրջանին։ Մի քանի մեքենայի
Խաղաղությունը վերահաստատված էր, և թունդ ելած սիրտերը սկսած էին հանդարտիլ. գյուղը գրեթե մոռցած մոլեգնության և
Գագոյին 2 ժամ առաջ էին թաղել, ու գյուղի ավանդույթների համաձայն քելեխի սեղանին միայն տղամարդիկ էին
(հույժ գաղտնի) Ահազանգը Լուրը, թե աշխարհի ամենակարևոր գիրքը կեղծիք է, տարածվեց կայծակնային արագությամբ։ Աստված մարդուն
Եղանակը նորից կփոխվի ու ավելի ցուրտ կլինի, իսկ ես կշարունակեմ նորից օրերը հաշվել։ Չնայած ի՞նչ
Երկու փողոց այսկողմ ապրող Պողոսի, նրա ընտանիքի ու զոքանչի համար ձմեռը ձրի ճամփորդություն է դժոխք՝