Օֆելի Դալաքյան/Էդոն
Բակը բակի նման չէր, երբ Էդոն այնտեղ չէր։ Բակի ուրախությունն էր Էդոն, բնակիչները սիրում էին
This is an optional category description
Բակը բակի նման չէր, երբ Էդոն այնտեղ չէր։ Բակի ուրախությունն էր Էդոն, բնակիչները սիրում էին
Հենց իննսուներկուսի լույս իննսուներեքի գիշերվա ձմեռնամուտին էլ մայրս հղացավ այդ հանճարեղ գաղափարը։ Ծնվելով ցուրտ ու
Վերջերս իմ կյանքում մի լուրջ ու անհաղթահարելի խոչընդոտ է հայտնվել․ այդ խոչընդոտի անունը Բուբուլ է,
Դեկտեմբերի վերջին օրերն են․ նոր տարվան մնացել է մի քանի օր։ Երևանի գլխին կախված երկամսյա
Թաղման թափորն արդեն գերեզմանից հետ էր գալիս։Մենք սեղանն արդեն պատրաստել էինք։ Վարդը լուռ ջուր
-Աշո՛տ․․․ -Ահմե՛դ․․․ Նրանց միջև, մոտիկ, հեռավոր մի տեղ կանգնեց մահը։ Լարված իրար էին նայում՝ մահվան
Շուշին` բակի բարձրահասակ թթենին, ծեր բակի ամենաջահել բնակիչներից էր: Տարիքով գուցե մեծ էր, բայց շատ
1 Տղան քանի օր է` գալիս էր Բլուր: Ման էր գալիս արահետներով, կանգնում էր տապանաքարերի
– Մի օր ծով կգնանք,- ասում էր մերս ու հերթական 500 դրամանոցը նետում բանկայի մեջ։
Նորից ամառ էր։ Սերինեն սովորություն ուներ ամեն ամառ հագուստից բացի վերադասավորելու նաև անձնական իրերը՝ փաստաթղթերը,
Սաքոյի մանկամարդ կինը` շարժուն, ճտպտան մի արարած, ներս ընկավ քրոջ տուն, շեմին գայթած փափլիկ շան
Արփին միացրեց թարթիչն ու, կտրելով Տիգրան Մեծ պողոտան, մոտեցավ Հանրապետության Հրապարակի շրջանին։ Մի քանի մեքենայի