Աննա Մեկունց/Բլոկադնիկ
Դատարկ է քաղաքը։ Օդը ծանր է շնչվում։ Քայլում ես ազատ, բայց անազատութան մեջ։ Երկնքից շնչահեղձությունն
This is an optional category description
Դատարկ է քաղաքը։ Օդը ծանր է շնչվում։ Քայլում ես ազատ, բայց անազատութան մեջ։ Երկնքից շնչահեղձությունն
Ամեն ինչ ավարտվեց, եւ ոչինչ չէր սկսվել։Հ․ Էդոյան *** Առավոտ ա։ Բոլոր օրերի պես՝ սովորական
սկիզբը՝ այստեղ նախորդը՝ այստեղ Արտակարգ դրություն Ընտրության հաջորդ օրը, առավոտյան տողանի ժամանակ, գումարտակի հրամանատարը հրապարակում
սկիզբը՝ այստեղ Ընտրություն Ընտրության օրը գումարտակի հրամանատարը մեզ նորից շարահրապարակում շարում է, բաժանում է զինվորական
Տիգրանը լուսադեմին սափրվեց։ Գիշերն անհանգիստ էր ստացվել, շատ էր քրտնել և այդպես էլ չէր կարողացել
«Գրողուցավը» ներկայացնում է Համբարձում Համբարձումյանի «Ընտրությունները բանակում» եռագրությունը, որը հեղինակը գրել է 2010 թվականին։ Եռագրությունը
Թաղի ջահելները փողոցում քարերով դարպասներ էին դրել ու ֆուտբոլ էին խաղում: Փողոցի ծայրում երևաց Ծիծակ
Երբ ոտքս դրի կարմիր գորգին, միտս եկավ 23-ի ամառը: Վանաձորի Հայք հրապարակում ԿԳՄՍ նախարարության կողմից
Նոյեմբերյան մի օր զինվորն իջնում էր լեռից: 44-օրյա պատերազմն ավարտվել էր, կրակոցներ ու պայթյուններ չկային։
Արևածագին հանդիպեցի աստծուն․ միջին տարիքի մի հմայիչ կին էր՝ գույնզգույն զգեստով, երկարաճիտ կոշիկներով, «փոմփոլիկներով» պայուսակն
Առավոտյան ժամը տասին Սոնան դուրս եկավ տնից, արագ-արագ քայլելով անցավ փողոցն ու կանգ առավ միրգ-բանջարեղենի
Մենք սովոր ենք գրողներին պատկերացնել ներշնչանքի պահերին կամ մենակության մեջ երկունքի ցավ քաշելիս, ինչպես սովորաբար