Պատմվածք

Տարիներ առաջ, մի երկար ընթացք, ես մտմտում էի պատմվածք գրել հարբած կատվիս մասին։ Որի վերնագիրը

Նա նստել էր պատուհանի մոտ ու դիտում էր փողոց ներխուժող երեկոն։ Գլուխը սեղմել էր պատուհանի

Տղան գիտեր, որ դժվարը կռվին նախորդող րոպեներն են։ Սաստկացող թշնամանքի մթնոլորտին նրա սիրտը չէր ընտելանում։

Փողոցներն ամայի ու դատարկ են: Դատարկության հոտն էր փչում: Մի ժամանակ ամայի ու դատարկ փողոցները

1 Նա նստում էր լոտոսի դիրքով, դեպի վեր պարզած ափերը դնում ծնկներին, բութն ու ցուցամատը

Կորել էր Տատյանա Արկադևնայի սենյակի բանալին: Նա կեսօրին էր հասել անապատ, նրան տրամադրել էին աուլի

Երկրորդ համաշխարհայինից փառքով դուրս պրծած տաբատի գոտուց զատ՝ Պապս ինձ ու Տիկո ախպորս ժառանգել էր

Ռոգաչևկա գյուղում ապրում էր Միտյա Կլիմովը, յոթ տարեկան։ Նա հայր չուներ, հայրը պատերազմում զոհվեց հիվանդությունից,

Սկիզբը՝ այստեղՆախորդը՝ այստեղ 4. Լեռ. Անտառ. Խրամատ. Լեռան թեքության անկյունը սուր էր։ Բեռը` ծանր։ Արմենը,

Սկիզբը՝ այստեղՆախորդը՝ այստեղ 3. Ոլորաններ. Գիշեր. Աստղեր. Նստեցին կողային նստարաններին։ Այնքան էլ հարմար չէր։ Ոլորաններին

Սկիզբը՝ այստեղ 2. Երևան. Արենի. Գորիս. Առավոտյան ժամը յոթին շարժվեցին։ Հարութը բարձրացավ Ռաֆայել Սեմյոնովիչի բնակարան,

1. Երևան. Ավան. 2020թ. Հարութենց տան դուռը վերջին օրերին չէր փակվում։ Ընկերներ, բարեկամներ։ Գալիս էին